Vers afgereden gras of toch maar koffie?

Goed, het is nu 08.55 en ik dronk vandaag nog geen koffie. Laat dit een klein wonder zijn. Ik had deze morgen de koffiemachine wel op aan gezet doch da kleine koffieduiveltje had mij niet kunnen overtuigen om èn een koffietas te nemen èn een koffiepad in het machine te steken èn op start te duwen. Voila, had ik het duveltje goed beet.

Op de trein, ik voelde mij evenwel niet zo fit als anders – speelt dat uur minder slaap nu een rol? – , dronk ik de gewoonlijke fles drinkyoghurt.

Ondertussen zit ik al een goed half uur aan mijn bureel met enkel de fles met het vers geperste wortel-appel- en gembersap bij mij.

Of dit laatste lekker is laat ik nog even in het midden. Wat wel is, is dat je de natuur proeft. Het ruikt zoals wanneer je buiten komt als je net het gras gemaaid hebt. De smaak zit helemaal niet slecht maar ik vind het toch wat flets. Zeker in vergelijking met de dagelijkse shot caffeïne. Nu ik er nog eens over nadenk, het smaakt zelfs naar de geur van vers afgereden gras.

Ik ga het proberen want ik voelde de laatste tijd dat de drang naar koffie te groot is. Zeker als ik er één maal aan begon. Dan was het hier op het werk aan een ritme van 1 tas per kwartier. Dit tussen 08.30 en 11 u.

Verdorie we zijn nu een goed kwartier later dan bij aanvang van dit schrijfsel en mijn groentensap is bijna op. Morgen dien ik er zeker meer mee te brengen. Als ik morgen zonder koffie haal. Tenminste.

Het recept voor het sap haalde ik hier. Iemand tips voor andere gelijkaardige verse sapjes?

 

 

Latijn

Gisteren was er oudercontact voor de oudste zoon. Hij zit nu in het zesde studiejaar en dient dus volgend jaar over te stappen naar het middelbaar. Om redelijk goede resultaten te halen dient hij op dit moment niet zoveel te doen. Op zijn rapport stond dan ook al eens iets in de aard van ‘Rune, je mag gerust ook thuis iets doen voor school, je moet niet alles zomaar meenemen van uit de klas’. Hij had ons met nieuwjaar, als goed voornemen, nochtans beloofd om dan toch thuis een beetje te studeren, maar iedereen weet wel hoe het meestal met goede voornemens gaat.  Dus enigszins met de vingers in de neus zal hij dit jaar  een redelijk goed resultaat behalen. Is het de gemakzucht die parten speelt? Hij kreeg immers al meer studiemateriaal aangereikt maar daar fietst hij dan ook vlot door.

Spannend dus de overstap naar het middelbaar. We, inclusief de leraar, hebben al meermaals gezegd dat het nu de moment is (of al bijna was) om een goede werkhouding aan te leren.

We zijn er gekomen, aan het middelbaar. Rune zijn keuze viel op de Latijnse. Ook de leraar bevestigde gisteren dat hij dat zeker zal aankunnen mits… de juiste inzet.

Ik heb hem alvast uitgedaagd. Ik ga samen met hem Latijn studeren.  Dus wat hij op school krijgt dat zal ik ook studeren.

Het is een taal, naast het Zweeds en dood of niet, waar ik ook al langer geïnteresseerd in ben. Zeker de leerstof vanaf het derde zal mij boeien. Echte verhalen en al.

Toen ik hem dit gisteren vertelde dat ik ook Latijn zou studeren kwam hij al onmiddellijk af met wat Latijnse woorden die hij reeds meekreeg toen ze met de klas een bezoek brachten aan de hogere school. Volgens mij gaat de studierichting hem echt wel liggen en mag ik mij aan een grote inzet verwachten. Hij zal dan immers samen zitten met allemaal studenten die er normaliter voor gaan.

Laat het de start zijn van een boeiende studieperiode.

 

Boxx is de maxx

Zoals gisteren gemeld was één van de, zoniet DE reden, naast het feit dat ik voor Engie werk, om naar engie-electrabel over te schakelen, Boxx. Waarom ik boxx wou vraag je je waarschijnlijk af.
Om (veel) geld te besparen? Neen, zeker niet, want ik ben er vrijwel zeker van dat we niet echt zullen besparen. Temeer ik de vriendin toch niet kan overtuigen om de wasmachine en de vaatwas tijdens daluren te laten draaien.
Of toch. Via boxx kan ik nu wel aantonen wat zo een wasmachine per beurt verbruikt en dus ook kost tijdens dal- of piekuren… Och laat maar, het zal toch zijn nut niet hebben. Daar doe ik het dus niet voor.
Maar wel om een nieuw speeltje te hebben. Om meer controle te hebben over de plaats waar je je, naast het werk, zich het meest in bevindt. Verwend als we zijn hou ik ervan om ’s morgens in een voorverwamde omgeving op te staan en ’s avonds, na het werk, in een reeds verwarmd huis aan te komen. Dat kon voorheen ook, zonder Boxx. Maar ik kan de uren niet tellen hoeveel de chauffage nutteloos stond te stoken. OK, dan toch een beetje voor het geld hoor ik je denken. Strikt bekeken misschien wel, maar toen de installateur mij daar gisteren tijdens zijn uitleg over aansprak wees ik vooral in de richting van het nutteloze en ook richting het milieu.

Het moet zowat half December geweest zijn dat ik dan ook een afspraak maakte om de Boxx te laten installeren. Via de on line bookingstool kon ik zo een datum uitkiezen. Mijn verbazing en terleurstelling was enigszins groot toen ik daar zag dat de dichtsbijzijnde datum 22 Maart was. In 2017 dan nog wel. Dat leek nog zo ver af. Maar we weten allemaal maar al te goed, dat de tijd, van zodra je de 18 jaar gepasseerd bent, vliegt. #Cliché.

Dus bij deze zijn we nu 23 Maart en is boxx geïnstalleerd.
Ik was thuis aan mijn geïmproviseerde standing desk aan het werk toen ik om 09.33 een sms kreeg.

Onze installateur is onderweg voor de installatie van boxx en zal weldra aankomen. Bedankt om ervoor te zorgen dat er iemand thuis is. ENGIE Electrabel.

Uiteraard diende ik op twitter te melden dat de koffie reeds klaarstond. En uiteraard kreeg ik antwoord van de engie helpdesk die je onder de handle Ilse_helpt_je snel beantwoordt.

Rond tien uur werd er aangebeld stopte er een camionette van JFS aan onze deur. Er werd aangebeld en ik kon de jonge man een koffie aanbieden. Zwart? Neen melk en suiker aub.
Al snel werd de oude thermostaat van de muur gehaald en prijkte er zo een moderne boxx op. Wat een mooi ding dacht ik. Het lijkt alsof je ineens een modern(er) huis hebt. I like. Ah het is daarvoor dat ik boxx wou.

Het komende uur werd gevuld met installatie en een leuke babbel. Over het werk en de voldoening die je er van kan krijgen, over het waarom het toch een redelijke tijd duurde eer boxx geïnstalleerd kon worden, over de kindjes, over de voetbal – Ja de installateur is een Club supporter – en had net als ik één van zijn kindjes naar een speler van Club vernoemd. Bij hem Victor (Vazquez), bij ons is dat dus Rune (Lange) geweetwel.

En dan kwam het moment suprême. De boxx was geïnstalleerd, de software was ge-updated, de app was op de iPhone gedownloaded, dus klaar voor actie. Ik zag aan Joachim dat dit ook voor hem een leuk moment is. Uitleggen hoe dit stukje technologie werkt. En ik keek. Een beetje als een kind naar zijn nieuwe speeltje. Och kan dat ook, maar jongens toch, dat is wijs. De maxx zo een boxx.
Terwijl ik de werking van de app controleerde kwam Joachim af met nog een pakje. De startersset van Hue. Die lichten van Philips. Och, alweer een brede smile op mijn gezicht. En alweer voer voor een andere blogpost.

En ja de kinderen, die vinden het alvast ook wat de maxx. Joyce die denkt er het hare van.

Beste Joachim, mocht je dit gelezen hebben, laat gerust een berichtje na 😉

Boxx


Hiep hoi vandaag komen ze met boxx, de slimme thermostaat van Electrabel. Laat het mij DE reden zijn waarom we recent van energieleverancier veranderden. Het gemak om de thermostaat vanop afstand te programmeren lijkt me in deze tijden een niet overbodige luxe. Of we er euros mee zullen uitsparen dat valt nog af te wachten maar een feit is dat niemand van ons nog in een te koud huis – nu ja, de thermostaat stond altijd op 16 graden bij afwezigheid – zal moeten thuiskomen. Maar eerlijk, het zal toch wat aangenamer zijn. Ook het gedacht om de thermostaat gewoon te kunnen uitschakelen wanneer het vergeten zou zijn is een gemak; Want nu hebben we slechts 2 programma’s op de thermostaat waarvan slechts één programmeerbaar. Als er dan als eens een verlofdag is of een dagje thuis gewerkt kan worden gaat de thermostaat op de standaardinstelling om het huis de ganse dag te verwarmen. In de andere gevallen wordt het huis tussen 06.00 en 08.00 verwarmt en dan terug van 16.00 tot 23.00 (op woensdag is dat evenwel van 12.00 en in de weekends de ganse dag). Dus als we in de week eens een dag thuis zijn en de thermostaat dus de tijdspanne tussen 06.00 en 23.00 het huisje warm probeert te houden en we vergeten dat dan ’s anderendaags te veranderen dan brandt de chauffage hier voor het meubilair en ons Chicabee.
Ik weet het dat zo een thermostaten ook bij andere leveranciers ter beschikking zijn maar ik vroeg meermaals een Nest bij vorig leverancier Lampiris, maar daar dienden we een 249 euro voor te betalen terwijl het bij engie-electrabel gratis is mits verandering van leverancier. Een paar muisklikken verder had ik een idee wat mijn energiekost op jaarbasis bij electrabel zou zijn en bij vergelijking met Lampiris zou dat nauwelijks een paar euro (20?) meer zijn. We kunnen dus gerust een 10 tal jaar ‘gratis’ genieten van het gemak van Boxx.
Ondertussen kon ik via de site van mijn electrabel ook al zien of mijn voorschotten voldoen aan het verbruik zodat we op het eind van het eerste jaar geen al te hoge afrekening zou krijgen. Daarover op een andere keer meer 🙂

Droog

Zoon Rune kwam dit weekend af met enkele mopjes. Omdat ik bij sommige wel hartelijk diende te lachen merkte hij op dat hij en ik dezelfde droge humor hebben. De meisjes vonden het evenwel niet echt grappig. Kleine Ebbe die lachte ook mee. De jongen lacht altijd mee als er te lachen valt 🙂

Vlug enkele mopjes:

– Waarom kan René niet zwemmen?
?
René is een steen.

Meisje zegt tegen haar vriend, brrr het is hier koud.
Jongen: Ga een beetje in de hoek staan?
Huh?
Het is daar 90 graden.

Wat gebeurt er als je met een volle maag gaat zwemmen?
?
Dan word je nat.

Mijn gewicht

Bij velen ligt dit nogal gewichtig, het gewicht dat hij of zij iedere dag moet meedragen.
Toen ik op 1 februari aan de tournée minérale begon was dit 71,1 KG.
Nu, anderhalve maand later, blijkt er op de weegschaal bij de dagelijkse weegbeurt die net na het opstaan plaats vindt, zo een twee kilogram meer op te staan.
Nochtans heb ik sinds de start van den tournée nog steeds geen alcohol gedronken; De bewering dat je dus afslankt indien je geen alcohol drinkt lijkt bij mij dus niet te kloppen. Of zou de toename van mijn gewicht met iets anders te maken hebben?
Niet dat ik er echt van wakker lig of mee bezig ben, maar ik stel mij toch de vraag waar dit zal eindigen. Temeer de vriendin gisteren wist te zeggen dat mijn trui gelijk wat gekrompen was…

Ha! Het was aan de mouwen, niet aan de buik ofzo. Maar toch, zoals gezegd ben ik er niet echt mee bezig maar ik zoek toch een beetje de oorzaak.
– Dagelijks ontbijten.
– Elke middag behoorlijk eten.
– ’s Avonds eet ik zoals voorheen of zelfs iets meer.
– Helaas doe ik op het werk regelmatig suiker bij de koffie. Dit om de iets mindere koffiekwaliteit te verdoezelen. Ik zou mijn nespresso apparaat kunnen meebrengen natuurlijk. Of op het werk nespresso capsules bestellen want po het werk staat een nespresso-koffiemachine. Wel met andere capsules dan die ik thuis heb.
– Geen duvels ’s avonds. Wel een drietal 0.0 van Jupiler.
– Helaas nog niet opnieuw begonnen met lopen (hoewel dit van geen belang mag zijn op mijn vergelijkend gewicht naar februari toe).
– Veel hapjes tussendoor. Maar niet (veel) meer dan voorheen (denk ik 🙂 ). Ik probeer dit tijdens werkdagen bij fruitsla te houden maar als ik de lade aan mijn bureel opendoe…

Tweede bureaulade

Ik denk dat ik, gezien al het bovenstaande, al bij al nog best tevreden mag zijn met die +2 kg; Mijn fysieke gesteldheid kan dit zeker aan. Maar toch maar beter in de gaten houden; Wat cholesterol en andere beestjes komen snel maar verdwijnen moeilijk.

Het openbaar vervoer

Ik moet het toch eens over het openbaar vervoer hebben. Ik maak er, wanneer er te werken is, zo goed als dagelijks gebruik van. Voor mij betreft het vooral de trein van en naar Brussel, de bus of tram heb ik nauwelijks tot nooit nodig. Ik zie mij immers nog geen verplaatsing met de bus te doen van mijn woonplaats naar Aalter want dan ben ik nog sneller af met de fiets. Maar dat doe ik dan ook weer niet, fietsen naar het station van Aalter.
Tot het punt nu: (to the point als het ware):
Verleden week komt collega René (64 jaar!) binnen en zei mij dat hij nu wel eens een brief ging schrijven naar de mannen van De Lijn en van Den NMBS. Het zat hem blijkbaar hoog.
Ik liet hem zijn verhaal doen en zei hem dat ik het eens, in korte zinnetjes, op twitter zou plaatsen.
Zijn verhaal in een notendop:

Robotten, dat zijn de bestuurders van bussen. Ik neem al jaren het openbaar vervoer van en naar het werk, maar dat had ik dus nog niet meegemaakt. Kom ik met de trein vanuit Brussel aan te Landen, waar ik dan de bus naar St Truiden neem. Vertrekt dieje bus toch wel voor mijne neus zeker. Mocht ik nu toch een uur wachten eer de volgende bus er was; Maar gelukkig zag de bestuurster mij molenwiekend op de bus af rennen en stopte dan toch om er mij op te laten; Puf puf, ik kon mij zetten. Ik begrijp dus niet waarom die bus net wachtte op de trein die er aan kwam. Oké, die was 3 minuten later dan gepland, maar dan nog. Robotten, dat zijn het.

Het gesprek op twitter startte ik met deze tweet:

Collega vergeleek hier chauffeurs v @delijn met robotjes. Code licht op = vertrekken. Geen rekening houden met trein die toekwam.

Waarop de man achter de twitterknoppen bij de lijn, een zekere LEO, mij al snel om de coordinaten van de bewuste rit vroeg. Deze gaf ik evenwel niet, want het was niet mijn bedoeling om de chauffeur in kwestie mogelijks te laten berispen.
Evenwel kwam er een ander persoon in het gesprek, laat mij hem Bus noemen en ik ben dan IK.

BUS: Geen wachttijd aanvraag=vertrekken op tijdstip aribus systeem. Anders gn verantwoording voor later vertrek geregistreerd.
Ik : is toch de bedoeling dat een aansluiting trein/bus voorzien is? Collega diende bijna een uur te wachten op andere bus.
BUS: Wachttijd moet door treinbegeleider aangevraagd worden. Dan krijgt buschauffeur wachttijd op aribus systeem. 1/2
BUS: Als die wachttijd niet is aangevraagd, dan krijgt chauffeur op normaal Vertrek uur zijn vertrekcode.en mag rijden. 2/2
IK : dank voor de duiding, collega blijft evenwel verbaasd dat de bus ging rijden ook al zag die de trein aankomen #pavlov
BUS: Als zijn trein nog eens vertraging heeft, treinbegeleider vragen om bus te laten wachten via aribus 😉 Dan komt het goed.
IK : 3′ worden klaarblijkelijk niet doorgegeven? En dan nog als chauffeur trein ziet aankomen..
BUS: 1) dan neemt hij zijn overstappen wel tè nipt. 3m is echt kort. 2) geen wachttijd op bord=vertrekken.
IK : ik maak die ritschema’s niet hé 😉
BUS: Niet vergeten dat chauffeur meerdere ritten heeft, en vertraging in pauzes snijdt. Spontaan wachten = problemen zoeken.
IK : Begrijp ik heel goed dat pauzes dan korter zouden worden. Maar als je trein ziet komen, dan wacht je toch even?
BUS: Waarom? Vertrekcode op aribus scherm = rijden. Je kan zo een hele dag blijven staan voor elke trein die toekomt hé…
IK : qua klantvriendelijkheid kan dat zeker tellen. Ik rij, ook al zie ik trein komen, want anders gaat mijn pauze – x minuten.
BUS: Neen, ik rij want niemand heeft aansluiting gevraagd, en andere klanten verwachten dat ik op tijd ben…
IK : dan is de timing van de aansluitingen niet ok? Soit, ik heb de bus niet nodig want moet met de auto naar station.
BUS: Feit is, systeem is er, en werkt. Chauffeur hoort niet spontaan te wachten en onnodig vertraging op te lopen.
IK : Je hebt gewonnen.

Je ziet, ik neem het graag op voor een collega.

De top- en flopshot week 03/03 tot 09/03

Beide nummers zijn al even uit maar aangezien het recente karakter van deze rubriek en vooral omdat ik dit nummer een beetje wil steunen als topshot:
Ik heb het nogal voor nummers waarin er naar een soort van climax wordt opgebouwd. Daar is deze laatste van London grammar niet anders van.
The big picture.

De flopshot staat ook al even aan te schuiven:
Als ik in de auto zit, gaat de radio of uit of druk ik op een getal tussen 2 en 6 op de radio. Al mijd ik dan liever de 4 want dat is MnM.

Stuur jullie nummers maar in hé, bloglezertjes.

Douane

Gisteren. Ik rij zoals na elke werkdag van Aalter station naar Eeklo. Wanneer ik de trein afstapte genoot ik van het zonnetje en dacht, eindelijk een beetje zon, wat doet dit deugd. Op naar de auto dus om mijn weg naar Eeklo aan te vatten. Jas mocht voor het eerst sinds lang uit en de chauffage diende niet aan te staan. ‘Dit is een fijne avond aan het worden’ dacht ik nogmaals.

Op donderdag dien ik dan meestal onze kleinste sloeber bij kinderopvang ’t Kwekkelientje af te halen. Gisteren was dat niet anders.
Toen ik op de Tieltsesteenweg reed en niet ver meer verwijderd was van waar ik Ebbe dien af te halen kruiste de douane mij. Op dat moment dacht ik, ‘ah zie, door zo een gasten ben ik op mijn verjaardag anno 2015 ooit eens tegengehouden om wille van een openstaande boete..’ Deze boete.., die ik op een verkeerd rekeningnummer zou betaald hebben en die ik ondertussen daadwerkelijk 2 keer betaalde.
Maar goed, iets verder wordt het net rood dus ik begin in te houden. Ik zie een witte camionette – ik dacht een bouwvakkerscamionette- naast mij passeren en schrik even; ‘Gaat die mij hier nu voorbij steken, zo net aan de lichten?’ Even later zie ik dat het de douane is die ik net kruiste. Ze doen teken om hun te volgen. En zo slaan we linksaf op de tieltsesteenweg, richting Ontex, de droomfabriek zoals de werknemers ze plegen te noemen. We rijden de parking op, stoppen en één van die douanes stapt uit. Ruitje open, papieren afgeven en vragen waarom ik diende te volgen. ‘Ah, mijn alarm ging af toen we jou kruisten’. OK, ik had geen enkel idee waarvoor dit zou zijn.
Ik stap uit de auto en zoek de zonnestralen met mijn gezicht. Tot ik opeens hoor ‘Ah, gevonden waarom ons alarm afging.’ Ik nieuwsgierig tot aan de douanebeambte gestapt om te horen dat het een openstaand bedrag van 21.88 euro is, dit van een boete uit 2014. Langs de ene kant slaak ik een zucht van opluchting omdat het weer niet de gevreesde boete van 1067 euro was, langs de andere kant sta ik perplex en zeg ik, ‘lap, geen duvel gaan drinken dit weekend’ waarop de andere douanier zegt ‘dat zult ge er toch niet voor laten zeker, want had ik geweten dat het voor zo een bedrag was dan had ik mij helemaal niet gekeerd om je te doen stoppen’; het enige dat ik dan kan uitbrengen is, ‘ik denk niet dat ik een duvel zal drinken, want voor mij is de tournée minérale nog niet gedaan’. Maar goed, ik diende dus de kleinste af te halen en vroeg of ik die dan ook mocht halen. Het was iets voor zes en ik ben graag voor zes uur in de opvang. Ik diende met uitzondering van mijn rijbewijs, mijn papieren achter te laten en kon vertrekken. Goed een tien minuten later haalde ik mijn papieren dan af en vertrok richting huis. Naar huis rijdend vroeg ik mij af voor welke boete ik nu nog eens had moeten betalen. Thuisgekomen bekeek ik de papieren die ik kreeg van de douane en zag dat er weinig of geen informatie op stond; Enkel een kantoornummer van inning en een reeks cijfers waarvan ik vermoed dat dit ooit het PV nummer was. Dus nu eens navraag doen bij de politierechtbank welke boete dit geweest kon zijn. Of hebben ze alweer van rekeningnummer gemist doen ik een betaling deed.

Brieven

Brieven, zoals een brief op papier en met de post verzonden.

Toen ik in het leger zat ontving ik regelmatig brieven van het thuisfront; Ook van enkele vrienden en vooral vriendinnetjes mocht ik regelmatig een brief ontvangen. En veel van die brieven heb ik nog ergens liggen.

De laatste jaren is een brief echter niet meer aan de orde. Enkel betalingen die je niet gemachtigd hebt om via Zoomit of via mail te laten geworden komen nog via de analoge brievenbus binnen. En reclame, ook al komt die ook via mail binnen, krijg je daar ook nog in.

Zo kwam ik tot de vraag welke informatie onze kinderen nog zullen overhouden aan hun jeugd. Ze hebben natuurlijk veel meer foto’s en filmpjes – ik die het zeer jammer vind dat er over mij geen filmpjes bestaan van toen ik een jonge snotneus was- dan ons. Nu al kijken ze regelmatig naar filmpjes op mijn youtube kanaal of kijken ze naar een opgenomen dansshow op dvd; Hier ben ik dus wel jaloers op.  Maar correspondentie, dat zal er nauwelijks zijn. Want ik neem aan dat de emails niet bewaard laat staan afgeprint worden. De belangrijke mails die worden wel een tijd lang in een archief bewaard, maar na een tijd vervliegen die ook in de digitale wereld.

Maar zo een brief, het heeft nog altijd iets.

Life's how you develop it – seek and destroy the bugs.