Nieuwe douche

Wat keken we al een tijdje uit naar Woendag 22/02/2017. Gisteren dus. Want onze nieuwe douche zou toen geleverd worden. Een nieuwe douche waarop we een kleine zeven jaar gewacht hebben..
En zo geschiedde dat ook. Op dinsdagavond ging het ganse gezinnetje nog eens één per één in de oude, versleten douche. Kwestie van afscheid te nemen.
En woensdag, iets na 8 uur stond de douchevervangfirma aan ons deur. \0/
De mannen gingen al snel aan de slag en na een goed uur was de oude douche uitgebroken. Och wat had ik dat graag zelf gedaan, die halfafhangende deuren er totaal uit trekken.
Na het middagmaal begon de plaatsing van de nieuwe douche. Onze kleinste jongen lag ondertussen in het kamertje naast onze badkamer te slapen maar het kon hem niet deren dat de mannen aan het boren gingen.
En ineens begon het zowaar te regenen in de ruimte onder onze badkamer. Die ruimte, de voute  zoals ze ook wel eens genoemd wordt, doet bij ons dienst als naaikamer voor de vriendin;bureeltje voor mij. Er was een waterleiding niet goed aangesloten bij het plaatsen van de douche.  In allerijl verplaatste ik de duurdere stukken en gooide handdoeken op boeken, cd’s, dvd’s edm.

Na goed twee uur was het gedrup gestopt en was de schade gelukkig beperkt. Enkel een paar boeken dienden gedroogd te worden, de rest kon vrij makkelijk en snel uitgedroogd worden. Een drietal gevulde wasmachines met handdoeken later, was het ganse euvel achter de rug.
En vanavond springen we natuurlijk één voor één in onze nieuwe douche.

Wil jij mijn vriendje zijn

Vriendschapsverzoeken op facebook zijn nog altijd van deze tijd.
Regelmatig krijg ik verzoeken van personen die ik helemaal niet ken. Meestal gaat het dan om vrouwelijk schoon en de bijhorende foto’s liegen er dan ook niet om dat ze naar iets op zoek zijn.

Zo kreeg ik vandaag een verzoekje van een zekere Abbie Godfrey.

Maar wat mij het meest verbaast (nu ja, verbaast…) is dat Abbie al vriendjes heeft die ik ook te vriend heb.  Uit privacy redenen ga ik deze gemeenschappelijke vrienden niet oplijsten. Waarom iemand als vriend toevoegen die je imho helemaal niet kent? Het is één van de dingen die ik er keihard probeer in te krijgen bij mijn kinderen, maar de grote kinderen doen het dan weer wel. En zeg niet dat het is omdat je ze wel kent. Heren.

 

Een oninteressant weetje over mij

Moh, gij nieuwsgierigaard 🙂
Soit, nu je hier bent geef ik graag eens een oninteressant weetje over mezelf prijs.

[Trappen tellen] #weetje1
Om het even welke trap ik op of neer ga, ik zal steeds het aantal treden tellen. Op het werk neem ik in plaats van de lift meestal de trap naar het verdiep waar ik dien te zijn. Meestal varieert dat tussen het gelijkvloers, het eerste en het vierde verdiep. Maar het kan al eens zijn dat ik bij wijze van ontspanning eens tot het tiende, elfde of twaalfde stap.

Telkenmale valt het mij dan op dat ik in mezelf het aantal trappen tel. Soms neem ik ze per twee en soms trap per trap. Maar steeds zal ik ze tellen. Het gebeurde zelfs al dat, als ik het al eens vergeten was, ik gewoon op mijn trappen terug kwam en opnieuw begon..
Maar ook gelijk welke andere trappen zal ik tellen; thuis, in of buiten het station, in een winkel – bij een roltrap blijf ik meestal bij één hangen 🙂

Begin van de dag

Bij mij is het meestal dat het eerste uur van de nieuwe dag, die dag maakt of kraakt.
Neem nu vandaag, na een druk weekend, liep de wekker deze morgen om 06.15 af. Tijd om op te staan dus. En dat lukt mij, zoals eerder al meermaals gemeld wonderwel.
Behoorlijk fris stap ik het bed uit en ga de trap af om te koffiemachine in gang te trappen. Ik geef de naar eten smachtende poes eten, doe de radio aan en kijk enigszins verbaasd naar de klok want er weerklinkt nieuws op Studio Brussel. Ha! Het is nog maar goed 06.00 uur. Ik moet het uur van de wekker verkeerd ingesteld hebben bij het vernieuwen van onze slaapkamer dit weekend. Of misschien heeft onze kleinste sloeber weer eens met de knoppekes gespeeld?
Een zee van tijd dus om mij te gaan wassen. Een kwartiertje later ben ik beneden, mijn humeur is best wel goed.
Maar dan begint het. Zoals altijd ga ik vers brood halen. We hebben het geluk dat rechtover ons huis een Total is die brood edm verkoopt. Minder geluk is het feit dat er zo een zeven personen voor mij staan en dat de persoon achter de kassa duidelijk een ochtendhumeur heeft. Ofwel gewoon onhandig is. Het duurt een goede tien minuten eer ik met mijn vers bruin brood terug thuis ben. Onze oprit opgaande controleer ik of de krant in de brievenbus zit. Hm, verdorie geen krant, nochtans is die hier altijd voor 06.15 en het is nu toch al iets over half zeven. Dan maar zonder krant ontbijten. Boterhammen voor op het werk klaarmaken, briefje voor de huisgenoten schrijven en met de auto op naar het station in Aalter. Ik kijk nogmaals in de brievenbus of de krant er nu toch al zou zijn.. Ja hoor, een zucht van opluchting vloeit uit mijn longen. En route.
Vooraleer ik op de Grote Baan kom dient er voorgesorteerd te worden. Sta je links dan zal je de baan oversteken om richting Eeklo centrum te rijden, aan de rechterkant sorteer je voor om richting Maldegem te rijden ‘DUH’. Mijn voorligger sorteerde evenwel rechts voor en stak dan toch zijn linker richtingsaanwijzer aan. U weet waarschijnlijk ook wel dat een straat oversteken een stuk langer kan duren dan gewoon mee te moeten volgen naar de rechterkant.
Op de weg naar het station van Aalter staan er welgeteld 9 verkeerslichten. 8 van die dingen gingen net over tot oranje toen ik er zo een 200 a 300 meter vandaan was. Oproep aan het AWV om een groene stroom in te voeren op de drukke Aalterbaan. Gelukkig heb ik altijd een redelijke marge om tijdig aan het station te geraken, maar je zou op den duur voor minder zenuwen krijgen. 07.17 (5 minuten later dan anders) Aan een plaats op de parking zelf hoef ik, zeker op maandag, niet meer te denken. Dus rijd ik een 300 meter verder om mij daar ergens op een stuk grasveld te parkeren. In snelstaptempo naar het perron waar de trein, op tijd, aangekondigd wordt.
Op twitter post ik dat het eerste uur van de dag, je dag maakt of kraakt. Ik check via swarm in te Aalter en kan de krant beginnen lezen. Ik check 17 minuten te laat in op het werk. De trein had weer last van enig oponthoud. Mogelijks heeft het treinongeval in Leuven van dit weekend er iets mee te maken, niemand die het weet aangezien het personeel bij (korte) vertragingen hier nooit over communiceert.
Half negen, ik neem plaats aan mijn bureau. Koffie halen en we zijn vertrokken voor deze eerste werkdag van de nieuwe week. Blijkt de streaming van de radio niet meer te werken. Echo, geen presentator te horen; kortweg niet aan te horen. Gelukkig is er de iPhone die via de wifi van het werk de radio wel goed uitzendt. Bizar. Maar mede dankzij de Tournée Minérale voel ik mij nu toch best wel goed. De negatieve gedachtenkronkels moesten al snel het onderspit delven voor mijn positieve instelling. Let’s tackle this monday with a smile.

Achteruitrijden met de auto

Om te slagen voor het nieuwe rijexamen is één van de proeven 10 meter recht achteruitrijden.
Ik zou in ieder geval een onvoldoende halen 🙁
Er is mij in 1989 namelijk aangeleerd om achteruit te kijken bij het achteruitrijden. Dus hoofd draaien en door zijruit/achteruit kijken.
Echter bij het nieuwe rijexamen dien je de drie spiegels te gebruiken om achteruit te rijden. Ik kan dat dus helemaal niet 🙁
Al geruime tijd probeer ik dit toe te passen op onze oprit, dat is dan maximum 5 meter, maar ik betrap er mij op dat ik toch steeds mijn hoofd naar achter draai.

Nochtans zou ik het graag kunnen want ook bij het parkeren lijkt mij dat handiger.
En laat mij vooral niet met een remorque achteruit rijden, dan is het pas helemaal om zeep.

Bekijk hier hoe al de proeven (niet) moeten.

Ik denk dat ik de kinderen, eens ze rijrijp zijn, beter naar een rijschool zal sturen dan dat ik ze leer rijden. Ook al heb ik mijn rijbewijs nu al 26 jaar en heb ik zowat 750.000 km in de benen. Laat mij het zelfs anders stellen, iedereen die met de auto leert rijden zou dat moeten aangeleerd worden door iemand die dat als professioneel doet. Je krijgt op school toch ook les van een leraar die daarvoor studeerde.

Molloot

[Enkel voor lezers die naar de Mol kijken]

Hoewel ik de Mol een uiterst onderhoudend programma vind, ben ik helemaal geen molloot(*). Zo zal ik nooit een uitzending opnieuw bekijken om opzoek te gaan naar aanwijzingen, laat staan dat hiervoor fora of andere websites bezoek.

Maar toch wagen we ons thuis, zij het dan in onze eigen kleine leefomgeving, aan een wekelijks gokje.

Sedert vorige week verdenkt de vriendin Bertrand en dat is niet veranderd na de uitzending van Maandag. Over het waarom ze Bertrand verdenkt is ze echter niet duidelijk.

Ikzelf hou het voorlopig nog op 2 mogelijke mollen.

De eerste aflevering was nog maar goed 10 minuten bezig en ik had reeds een verdachte.
En die verdachte is Eline. Ze drukte als zesde af in de auto en was zodoende net te laat om bij de eerste vijf te zijn die het vliegtuig opmocht.
Dat ze pas als zesde afdrukte ging gepaard met een hoop gevloek. Maar volgens mij werd ze ingefluisterd dat er reeds 5 gedrukt hadden en dat ze nu snel als zesde moest drukken met het nodige gevloek erbij.
Ook gisteren vond ik ze verdacht. Het drietal waarin ze vertoefde had al eens ‘The swallow of London’ gelezen als zijnde de naam van het schip waar ze naar op zoek waren, doch Eline ging voor ‘Ondon’. Bij een derde poging had ze het wel juist. Nog een goede minuut hadden ze tijd om tot bij de bus te geraken en zo de centen binnen te rijven. Doch Eline, politieinspecteur, sloeg eerst naar links af in plaats van naar rechts. Bovendien vond ik haar bij de zangproef ook wel verdacht. Ze nam evenwel het laagste bedrag (500 euro) voor haar rekening, daarmee druk leggende op Annelies die de 1000 euro voor haar rekening nam. ‘Ik zal wel de 500 euro nemen, maar als jij mislukt voor de 1000… .’

Een tweede verdachte is voor mij Davey. Dat gevoel kreeg ik bij de eerste eliminatieronde, toen hij zijn hand opstak maar Gilles toch een ander persoon uit de deelnemers koos; Ook was maakte hij zich maandag jl verdacht door niet te zien dat het slot dat aan de deur van de ruimte waarin norse Robin zat, gewoon open was. Robin ontdekte dit zelf wanneer hij eindelijk uit zijn kooi durfde te stappen.

En jullie, zijn jullie een molloot of gaan jullie ook af op het buikgevoel? En wie hebben jullie nu als verdachte numéro uno?
– Volgende week meer gemol.

(*)Een molloot is iemand die niet alleen Wie Is De Mol? kijkt, maar er die tien weken ook echt actief mee bezig is, van ’s ochtendsvroeg tot ’s avondslaat alle mollotenfora in de gaten houdt

De Franse taal

Zowel zoon (6de studiejaar) als dochter (1ste middelbaar) krijgen uiteraard Frans op school. Want wij Vlamingen moeten dat uiteraard kennen. Maar ik ben voor hoor, talenkennis is in de huidige maatschappij (en ook in de vorige maatschappij) zeer belangrijk.

Waar ik toe wil komen is dat ik de kinderen ondervraag alvorens ze een toets hebben. Ik gebruik bijna dagdagelijks Frans op het werk maar dankzij deze ondervragingen fris ik het nog een beetje op. Ik kan dus zeer zeker mijn streng trekken maar toch merk ik dat ik af en toe flagrante fouten tegen de grammatica regels maak als ik de kinderen dan opvraag.

Neem nu verleden week donderdag, zoon had een toets frans op vrijdag en ik ondervroeg hem.

De toets ging over het gebruik van ‘de, du, de la, d’ ‘

Zo spreekt men bvb over Je veux de l’eau en over Je veux un peu d’eau (en niet je veux un peu de l’eau); Want indien het lijdend voorwerp voorafgegaan wordt door een hoeveelheid dan vervalt de ‘le/la’. Dit geldt ook indien de zin een ontkenning is (Je ne veux pas d’eau).

Interessant, studerende kinderen. Op naar den unief.

 

 

 

 

Jupiler 0,0

Maar dat is geen bier!
Hoezo, dat is geen bier?

Bah, dat is slecht!
Hoezo, dat is slecht?

Deze moeten zowat de meest gehoorde uitspraken zijn die ik IRL te horen krijg of die ik op sociale media lees.

Wie ben ik om dit tegen te spreken. Maar toch ga ik het doen.

    • Dat is geen bier (want er zit geen alcohol in); Dit wordt meestal voorgelegd door de doorwinterde tooghanger die zijn dagelijkse dosis nodig heeft; het zou mij niet verwonderen dat menig van deze beweerders al van ’s morgens een paar graden achterover giet.

Dit is zeer zeker bier. Het wordt immers gebrouwen met alle ingredienten die bier dient te bevatten. Alleen wordt de alcohol erna uit gefilterd.
Maar ik begrijp menig persoon wel, bier moet alcohol bevatten en van bier MOET je zat kunnen worden.

Volgens mij is er evenwel een gedragswijziging bezig. Alcoholvrij bier lijkt een optie te worden voor iemand die wel een biertje wil drinken maar daar de gevolgen van de alcohol niet wil bijnemen. Ik zal ten gepaste tijd ook nog altijd een biertje met alcohol drinken en ik ga zeker niemand een steen werpen die dit alcoholische drankje afzweert omdat het geen bier is

    • Maar slecht dat het is.

Juist, het smaakt slecht. Maar mijn eerste pinten ooit, mijn eerste keren spruiten, witloof en andere groenten smaakten ook slecht; Ook de eerste sigaretten smaakten walgelijk en toch geraakte ik eraan verslaafd. Ik vond een sigaret zelfs lekker, ik vind spruiten, witloof en andere zeer lekker. Ik vind een pint lekker.
Wel, een niet alcoholische pint vond ik ook eerst slecht. Ik dronk het dan nog uit een blik, iets wat toch nog een andere smaak heeft dan van het vat of uit een flesje.
Maar ondertussen drink ik sinds verleden week donderdag af en toe zo een alcoholvrij biertje en het smaakt.

Ik denk evenwel dat dit op het werk niet toegestaan zal worden, niettemin het alcoholvrij is en ook wel ‘gezonder’ als cola en andere frisdranken of als de vele koffie die ik drink, het is en blijft nog altijd bier. En bier hoort niet thuis op een bureau. Denk ik dan.

Naarmate van wie deze blog leest denk ik mij wel aan enige commentaren te mogen verwachten..

 

 

dEUS in de lottoarena

[Verwacht van mij geen review]

Vrijdag 10/02/2017 een dag waar ik al langer naar uitkeek want één van mijn favoriete Vlaamse bands zou dan optreden in de lotto arena te Antwerpen. Voor het eerst zou ik dan het mini sportpaleis betreden. Dit zou ook de eerste keer zijn dat ik een concert beleef zonder maar één pintje te drinken.

Ik volg dEUS al vanaf het prille begin en herinner mij nog de eerste keer dat ik ze zag. Dat was op rock Torhout 1994.

Maar goed over naar gisterenavond. Het afscheidsconcert van gitarist-doe-het-al Mauro Pawlowski.

Voor de eerste keer dat ik dus in de lotto arena kwam, en ik keek meteen op hoe klein die zaal in vergelijking met het sportpaleis is. Ook qua klank en licht vond ik het niet altijd even aangenaam. Regelmatig zat ik met piepoogjes naar het podium te kijken of diende ik even weg te kijken wegens te veel lichtinval.

Gelukkig was er dEUS; Die er best een leuke show van maakten. Sommige nummers werden evenwel anders vertolkt dan dat we ze gewoon zijn van te horen op de radio/cd/spotify/deezer,…

Zo niet minder deze little arithmitics, nogal ingetogen gespeeld. Dit nummer was in de jaren negentig één van mijn absolute topschijven.

Maar vooral Instant street kreeg een nog langere en -door Mauro wild op gitaar spelende- outro.

En uiteraard ging het dak eraf bij Suds en Soda.

Een grappig intermezzo was een filmpje waarin Mauro bij een candid camera betrokken werd. Moet wel ergens googlebaar zijn denk ik.

En voor mezelf, dus mijn eerste concert zonder een pintje, was het een aangename beleving. Anders ga je ten gepaste en ten ongepaste tijde een pint halen voor jezelf en voor de vrienden, nu werd mijn concert niet verstoord door het weglopen van mijn plaats om een pint te gaan halen, een aanrader 🙂

Setlist:

Slow
Via
The Architect
Constant Now
Instant Street
Fell Off the Floor, Man
Girls Keep Drinking
Pocket Revolution
Sirens
Little Arithmetics
If You Don’t Get What You Want
Quatre Mains
Smokers Reflect
Serpentine
Sun Ra
Theme From Turnpike
Hotellounge (Be the Death of Me)
Roses
Encore:
Bad Timing
Suds & Soda
Nothing Really Ends

[Een review vind je hier]

Life's how you develop it