[review] Kasabian – Velociraptor

Kasabian - New album - Velociraptor

Kasabian, opgericht in 1999 en hun groepsnaam halende van Linda Kasabian, de dame die kroongetuige was tegen Charles Manson, leerde ik pas echt goed kennen in 2009. Toen hoorde ik Fire (I’m on fire) regelmatig op de radio weerklinken. Toen ook een volgende single ‘Where did all the love go’ voor mij een schot in de roos was wou ik ze absoluut zien op Rock Werchter 2011.
Met onze vaste groep festivalgangers zijn we helaas geen vroege vogels op de weide. We komen daar meestal maar rond 18/19 uur aan. Maar Kasabian speelde reeds om 16 uur wat maakte dat ik als enige vroeger dan gewoonlijk naar de wei vertrok.
Dankzij het vroege uur was het voor mij mogelijk om behoorlijk dicht bij het podium te gaan staan.

Dat ik ondertussen fan geworden was van de groep moet ook de mensen van adhese niet ontgaan zijn. Zo kreeg ik de vraag of ik interesse had om de nieuwste van Kasabian, Velociraptor toegestuurd te krijgen. Daar kon ik, als muziekliefhebber, uiteraard geen neen tegen zeggen. En zo geschiedde het dat het album hier nu naast mij op tafel ligt terwijl het cdtje voor een vierde keer door de boxen weerklinkt.

Vanaf de eerste song ‘Let’s roll just like we used to’ neemt de iet wat klagerige en speciale zang van Tom Meighan je mee doorheen een variatie van muziekstijlen. Soms traag, dan weer snelle rock (de titeltrack Velociraptor), beetje zweverig (ja voor La Fee verte durf ik zelfs een vergelijking aangaan met muziek die The Beatles wel eens pleegden te spelen), oosters getint (toch een beetje een stijl die frequent voorkomt bij Kasabian en niet verwonderlijk als de titel van de song ‘Acid Turkish bath’ is) en dan weer met synthesisers bezaaide liedjes.
‘Day’s are forgotten’ kreeg al heel wat airplay en andere nummers hebben zeker de mogelijkheid om iets te betekenen in de huidige hitlijsten. Zo tip ik vooral op re-wired als volgende single.

Bekijk hier een interview met de groep over hun nieuwste album.

Toen ik het album voor een eerste keer gehoord had, was ik wat in de war door al die verschillende stijlen. Maar nu, en zo hoort het ook, vind ik het een aangename wandeling.

Restafval

Restaval by sietoebie 2
Restaval, a photo by sietoebie 2 on Flickr.

In het Nieuwsblad zocht ik vandaag eens op hoeveel restafval de gemiddelde Eeklonaar op jaarbasis behaalt.

Groot was mijn verbazing bij het bekijken van de grafiek voor heel Vlaanderen.

Daarbij valt mij vooral op dat de het noordoosten nogal groen kleurt terwijl het noordwesten er verdacht rood uitziet.

Iemand enig idee waarom een Noordwest- of een Noordoost vlaming meer restafval heeft dan een Antwerpenaar?


 

Mondmasker

Mondmasker Deze morgen vormde er zich door toedoen van een 2de vaksrijder op de R4 een klein beetje ergernis in mijn auto. Er zijn daar maar twee vakken en die wagen bleef talloze kilometers op dat vak rijden terwijl het eerste vak volledig openlag.
In eerste instantie bleef ik achter de wagen in kwestie rijden, maar toen een aantal andere wagens ook mij via het eerste vak begonnen in te halen besloot ik die zondagsrijder dan ook maar langs rechts voorbij te steken.
Als ik zo iets doe dan heb ik de gewoonte om de chauffeur er op te wijzen dat die het eerste vak dient in te nemen. Ook nu deed ik dat. Ik keek mij evenwel de ogen uit toen ik de chauffeur zag. Het meisje, behoorlijk jong zo zag ik, droeg een mondmasker. Zo één waar ze in Japan mee rondlopen. Of waarmee Japanners hier in Brussel wel eens rond plegen te lopen. Duidelijk bang voor de uitlaatgassen van de haar voorbij stekende auto’s.
Hoe loopt zo iemand dan op het werk/school rond?

Handjes geven

Handjes schuddenOp het project waar ik momenteel aan de slag ben is het de gewoontje, om ’s morgens de handjes van de collega’s van het team te schudden.
Ik ben een eerder vroege vogel in vergelijking met vele collega’s dus dat maakt dat die collega’s meestal tot bij mij komen.
Meestal ben ik dan gezeten op mijn bureaustoel als een collega mij benadert om handjes te schudden.
En, zo ben ik tenminste geleerd, als we handjes gaan schudden, dan stel ik mij recht. Veel collega’s vinden dit nu een eigenaardig gegeven dat ik me even oplicht. Het hoort toch zo? Of ben ik zo verkeerd geïnformeerd geweest in mijn jeugdjaren.

Lekker maar duur biertje

Geuze Boon - Mariage parfaitEen lekker biertje, dat kan er bij mij op de gepaste momenten wel eens in. Toen de Geuze van Boon verleden week in promotie stond bij de plaatselijke bierhandelaar haalde ik dan ook enkele van die 37.5 cl flessen in huis. De bierhandelaar wees mij er op dat er ook een Geuze parfait Mariage van Boon te verkrijgen was. Ik betaalde evenwel 2,10 euro/fles van 37.5, best wel prijzig dus voor een biertje.

Vanop de website:

Al de door BOON geproduceerde geuze is van het type “Oude Geuze”, dwz dat deze geuze op de traditionele manier gebrouwen wordt en voldoet aan de strenge E.G. normen die voor deze beschermde benaming gelden. Het systeem waarop de lambiek voor Geuze Boon wordt gerijpt en gemengd is nog steeds hetzelfde als hetgeen door Jean De Vits (1874-1952) en René De Vits (1909-1993) werd op punt gezet. Toen Frank Boon in 1977 de geuzestekerij van R. De Vits overnam, waren er echter nog grote kwaliteitsverschillen tussen de verschillende bottelingen. Om de vroeger veelvuldig voorkomende productiefouten te vermijden werden belangrijke investeringen gedaan. Ijzeren mengtanks werden vervangen door roestvrijstalen tanks, de mengvaten worden op constante temperatuur gehouden, enz.. Het reinigen en vullen van de flessen geschied volledig automatisch. De nagisting op de fles gebeurt op constante temperatuur (vroeger lagen de onderste flessen in de caveau in de koude, tegen de grond; de bovenste lagen in de zomer dikwijls veel te warm).

Het mengsel voor Geuze Boon bestaat voor 100% uit te Lembeek gebrouwen bier. 90% van het mengsel bestaat uit malse Lambiek van ten minste twee seizoenen (= ongeveer 18 maand oud), ongeveer 5% uit karaktervol bier van 3 jaar en 5% uit heel jonge Lambiek, die zorgt voor vergistbare suikers en levensvatbare gisten. Het mengsel wordt in een mengvat van 25.000 lit gemengd, gekoeld, geklaard en daarna koud bewaard. De flessen worden ofwel in bakken ofwel in korven van 600 flessen afgevuld. Bij het bottelen wordt de Lambiek terug op gistingstemperatuur gebracht en in een geklimatiseerde ruimte geplaatst voor de nagisting op fles. Na de gisting volgt nog een rijping op lage temperatuur.

Toen ik twittergewijs meldde dat ik zo een geuze aan het degusteren was werden mij al snel enkele andere Geuze’s voorgesteld, evenals een heus feest van de Lambik te Eizeringen. (Er begint muziek te spelen bij het openen van deze site).

Andere lekkere geuze’s zouden onder meer Drie Fonteinen Oude Geuze, Oude Geuze de Cam en Girardin zijn.

Voor de liefhebbers, waar Geuze is rijpt ook Kriek, maar voor mij is dat toch iets te zoet.

Geeraardsbergen

Tijdens het voetbalseizoen bekijk ik op maandag wel eens de voetbaluitslagen via teletekst.
Vorig jaar keek ik zeker ook naar de uitslagen in eerste provinciale alwaar het machtige KFC Eeklo toen vertoefde.
Helaas zijn er op teletekst geen uitslagen meer van 2de provinciale terug te vinden, maar dat vind ik dan hier wel.

Vandaag keek ik dus ook naar pagina 553 op teletekst en zag dat er een ploeg, genaamd Geeraardsbergen in die afdeling speelt.

Toen ik wou kijken welke plaats Geeraardsbergen bekleedt, zag ik ze niet in het klassement staan.
Maar er stond wel een ploeg genaamd Grimbergen in datzelfde klassement.
Grimbergen, ligt dat dan niet in Vlaams brabant? Het is mij wat met die provinciegrenzen bedenk ik mij dan.

1ste provinciale