Categoriearchief: Bedenkingen

Play More

[Wat is play more]

Vanop de website van Telenet:

Play More is …

… meer dan gewoon tv-kijken. Geniet van worldclass entertainment, en bepaal helemaal zelf hoe je ’t bekijkt.

Kijk als eerste in België internationale topseries enkele dagen na release in de VS.
Als Home of HBO zenden we als eerste en enige in Vlaanderen nieuwe HBO-series uit. Voor sommige series zoals Game of Thrones, Westworld, True Detective is dat zelfs gelijktijdig met de VS.
Geniet ook van de meest recente topfilms in de beste kwaliteit (HD en Dolby Surround).

[Play]
Kijk, we hadden play. Dat is de kleine broer van Play more. Maar met Play kan je ook van terugkijk doen. En dit voor 10 euro per maand.
Aan het begin van de zomer, nu ja aan het begin van het seizoen wat voor zomer moet doorgaan, hebben we ons op play more geabonneerd. Telenet gaf dit tijdelijk 2 maanden aan 2.5 euro bovenop de prijs die je voor play betaalt. 12.5 euro dus voor de eerste 2 maanden.

[Netflix]
Voor die 2.5 euro wou ik play more dus zeker wel eens proberen. We hebben al Netflix en wie weet was Play more wel beter dan dat. Zo veel netflix wordt er nu ook niet gekeken, grotendeels door tijdsgebrek, want we hebben wel iets anders te doen dan naar de televisie te kijken. Het moeilijkste aan series kijken is naast het inplannen evenwel het samen kijken. Maar goed, deze post gaat daar nu niet over.

[Twin peaks & Game of thrones]
Play more pakte ook uit met Twin peaks en heeft ook al langer GoT in zijn aanbod.
Game of Thrones, nu een kleine 2 jaar geleden begon ik te kijken. In die tijd – goh is dat al twee jaar – diende ik af en toe naar Londen te gaan voor het werk. Tijdens de treinrit en het verblijf in het hotel kon ik dus enkele afleveringen van het eerste seizoen bekijken. Maar verder dan dat eerste seizoen kwam ik niet. Je weet wel, tijdsgebrek, samen naar een serie kijken etc. En vooral, de vriendin vindt het ganse GoT gebeuren maar niets. Teveel fantasie. Net als Lord of the rings trouwens, wat ik dan ook weer goed tot zeer goed vind.
En nu het in de play more zat zou ik wel eens mijn schade proberen inhalen. Edoch, ik haalde net het einde van S02E01.
Twin peaks dan maar. Met grote verwachtingen en met de vriendin naast mij in de zetel begonnen we naar episode 01 te kijken. Ik was fan in de jaren 90, dat zeker. Met uitzondering van het muziekje bij het begin kende zij er niets van. Logisch, ze was nog te jong ergens begin de jaren 90.
Na goed een half uur gaf ze het op. Mede omdat ze moe was maar eerder door het feit dat het nogal abstrace televisie is. Onsamenghangend.
Goed zes weken verder ben ik gekomen aan aflevering 4. En ik heb het opzij geschoven. CultTV ja, goede TV. Neen.
Mocht twin peaks nu voor het eerst op televisie komen denk ik dat niet zo veel interesse geweest zou zijn. In de jaren 90 was de keuze om een televisieavond te vullen veel minder en was Twin peaks redelijk vernieuwend. Dus het werd een hype. Iedereen moest dit wel eens gezien hebben. Leg Twin peaks aan iemand voor die het nog nooit zag en ze gaan zappen. Neem het van mij aan.

[Nog more…]
Recente topfilms zegt men bij telenet. Wat heet recent? Anderhalf jaar?
Best wel duur ook, waar we het nu voor 12.5 euro per maand hebben zal dat na deze 2 maand overschakelen naar 24.95 euro/maand

[Netflix op telenet]
Vooralsnog nog geen netflix op telenet. Reden? De software in onze digicorders/recorders zouden dat nog niet aankunnen.
Voor mij is de reden evenwel het eigen, dure, aanbod.
En toch, op de smarttv kijken we evenwel makkelijk netflix. Op andere plaatsen behelpen we ons met de smartphone en een chromecast.

[Minder]
Terug naar af dus die more. Terug play. Gewoon voor het gemak van de terugkijk TV. Best wel zot.

Op de baan

De laatste jaren doe ik niet heel veel kilometer meer met de auto. Het is ooit wel anders geweest. Zo heb ik met mijn huidige wagen, die nog heel even dienst doet, 240.000 km op de teller staan, waarvan er zo een 200.000 de eerste zes jaar gereden zijn.

Nu het verlofperiode is waag ik mij er aan om elke dag naar het werk in Brussel te rijden. De auto biedt immers nog altijd meer vrijheid dan de trein en tijdens deze verlofperiode is Brussel dus best te doen met de auto. Vertrekken om 07.50 en om 08.45 op kantoor.

Maar waar ik het vooral over wil hebben is het verkeer op de baan.
Begin de jaren 2000 werkte ik in Diegem. In die tijd vertrok ik iets voor zeven en diende dus de E40 en vervolgens een groot deel van de Ring rond Brussel te nemen. Best doenbaar. Toen. Nu is dit niet bijna meer doenbaar. Het is veel drukker geworden op de baan. Ik heb dan ook al een tijdlang alle projecten in die richting moeten weigeren. Want met het openbaar vervoer is dit ook een hele queeste.

Maar goed, terug naar het hedendaagse verkeer.

Ik heb de indruk dat de chauffeur nog egoïstischer geworden is op de baan. Ik rij hier en dat zal je geweten hebben.
Daar waar er vroeger ook wel al veel tweedevaksrijders en zelfs derdevaksrijders waren zijn er nu nog veel meer van dat soort. Of is het gewoon uit schrik dat ze op dat vak blijven? Of is het van niet weten wat te doen op een autostrade? Bang zijn om zoveel mogelijk het meest rechtse baanvak te berijden indien het beschikbaar is.

Ik betrap er mij wel meermaals op dat ik, eens ik zo een geval voorbij kon steken, nogal gesticuleer met drie vingers in de lucht. En daarmee dan signaal geef naar rechts.
Wat doe jij als je zo een kwakkels op de baan ziet? Of ben je zelf zo een gevaar op de baan?

Met den otto vs den trein naar Brussel

Het was lang geleden dat ik nog eens met de auto naar het werk in Brussel reed. Aangezien het verlofperiode is en mijn abonnement bij de NMBS verlengde diende te worden besloot ik om toch maar eens de auto te nemen in plaats van de trein.

[Met de trein]

Als ik met de trein ga ben ik meestal één uur 40 onder weg. Dat is dan de verplaatsing met de auto naar Aalter die naargelang het verkeer en de vele rode lichten op de Aalterbaan zo een 20 tot 25 minuten duurt. In Aalter heb ik dan nog een 5 tot 10 minuten de tijd om te parkeren, mogelijks al eens door de krant te gaan en naar de trein te stappen. De treinrit duurt op papier 58 minuten tot 1u01 minuten, afhankelijk van het tijdstip van vertrek (23 na het uur of 12 voor het uur). Maar je rekent beter op 1u05 tot 1u10.

Dit maakt in totaal tot 1u40 voor een enkel reisje met de trein naar Brussel.

Maandelijkse kostprijs met de trein: 192 euro.  Inbegrepen, de spanning of je de trein op tijd haalt – ook al vertrek je ruim op tijd bij je thuis –  en of de trein er wel op tijd zal zijn. Vooral in de winterperiode is het aangenaam wachten op het perron te Aalter.

[Met de auto]

Parkeren aan het noordstation te Brussel is 15 euro per dag. Nogal duur toch. Maar ik hoorde van enkele collega’s dat je rechtover onze kantoren kan parkeren mits het plaatsen van de parkeerschijf. Je dient dan wel om de 2 uur de straat over te steken , even deel te nemen aan het verkeer en dan hopen dat er terug plaats is om terug parkeren en de schijf te leggen – want zo moet het volgens het verkeersreglement. Tijdens verlofperiodes zou dat evenwel geen probleem mogen zijn.

Er zijn werken in Aalter, er zijn werken in Zwijnaarde. Best wel een risico dus. Maar ik hoorde niets op de radio van enige verkeershinder op mijn traject dus ik vertrok vandaag om 08u02 met de auto naar het werk.  Om 09u05 kon ik inchecken op het werk. Auto geparkeerd en al. In een blauwe zone waar nog wel enkele parkeerplaatsen zijn. Ik had zelfs de ganse tijd muziek in de auto.

Straks dien ik niet te kijken hoe laat het is opdat ik de trein niet zou missen. Minpuntje, ik kon de papieren gazet nog niet doornemen. Maar dat kan ik straks dan wel doen terwijl ik mijn stuutjes eet. En mijn soepke drink.

Ik moet de proef eens op de som nemen om ’s morgens om 06.00 uur tijdens niet verlofperiodes naar Brussel te rijden..

[Trein in Eeklo]

Een aandachtig lezer zal zich nu de vraag stellen waarom ik de trein niet in Eeklo neem, want daar is toch ook een station. Ondermeer deze blogpost is één van de redenen waarom ik daar de trein niet neem.

 

Digitale facturen

Welk nut heb ik er bij, om als kleine zelfstandige, mijn facturen digitaal te laten toekomen.

Want dan moet ik ze zelf nog afdrukken want de boekhouder heeft die afgedrukt nodig. En na afsluiten van een boekjaar krijg je dan een bundel facturen van dat jaar terug en die mag je dan ergens een tiental jaar gaan bijhouden.

Neen, ik laat de meeste van de facturen dus nog op papier toekomen. Dan moet ik ze dus niet afdrukken en scheelt het mij ook wat aan tijd om die digitaal bij de leverancier, Proximus als voorbeeld, te gaan opzoeken. Ik nam Proximus als voorbeeld omdat het daar bij hun klantendienst MyProximus genaamd meestal wel een zootje is.

 

 

Diversiteit

Lees ik in de digitale krant dat er naast dat er heel veel rommel en waardevolle spullen gevonden werd er 112! verschillende nationaliteiten op Rock Werchter waren.

Toch blijf ik al jaren met de vraag zitten of het festival een representatieve weergave is van onze bevolking.

Want wat mij al al die jaren opvalt is dat je daar dus geen enkele allochtoon met een getinte huidskleur ziet. Enfin je weet wel over welke bevolkingsgroep ik het heb. Neen, dat is gelogen, ik zag er een paar. Aan het werk in een voedselkraam waar kebab verkocht werd.

Een hoofddoek dat zag ik daar ook nog niet. Neen, dat is gelogen, ik zag daar natuurlijk al personen met een hoofddoek maar niet omdat het moet van de man of van hun geloof. Of van gelijk wie.

We maakten deze editie dan eerder al lachend de bedenking dat er ons weinig kon gebeuren want dat een mogelijke terrorist wel direct herkend en dus onderschept zou worden.

 

 

Terugbetaling

Wat is mij dat nog een ouderwetse afhandeling, terugbetaling van dokterskosten.

  • Je gaat naar de dokter, tandarts,…
  • Je ontvangt na jouw bezoek een briefje met nomenclatuur nummers.
  • Je betaalt het gevraagde bedrag.
  • Je krijgt, een deel, van dat bedrag terug nadat:
  1. Dat briefje voorzien werd van een klevertje van de mutualiteit. (mogelijks moet je aan het klevertje likken)
  2. Je dat briefje in een enveloppe van die mutualiteit steekt (likken om de enveloppe te sluiten)
  3. Je, indien het rekeningnummer anders is dan het standaardrekeningnummer, het rekeningnummer invult op de enveloppe
  4. Je dagtekent op die enveloppe
  5. Je die enveloppe in een brievenbus gaat steken van een persoon die de mutualiteit in jouw buurt vertegenwoordigt.

Na een paar dagen zal het bedrag op de rekening staan.

C. Bauwens

06-07-1983

 

Op de camping

Neem nu nog even Rock Werchter. Veiligheid allemaal goed en wel en voor mij kan het, neen moet het helaas. Allemaal door zo een paar @€%$* enfin, ge weet wel hé.

Maar toen ik aan de uitbater van de camping vroeg met hoeveel we daar nu zaten op zijn lapje grond had die er geen idee van – ik denk een goei 3000 – was het antwoord. Niet dat ik zijn rekening wou maken maar gewoon maar om te weten wat er zou gebeuren indien er dan toch iets zou gebeuren. Om het even niet over die @€%$* te hebben neem ik een hevige wolkbreuk gepaarde gaande met een blikseminslag op de camping.

Voor mij lijkt het logisch dat een uitbater van een camping weet hoeveel volk er precies op zijn grond staat/zit/ligt,… Dat zou hij toch moeten kunnen nagaan aan de hand van zijn kasboek? Soit..

Op de camping waar wij gaan kan er zelfs niet gereserveerd worden, het is tegenwoordig het concept van first come, first serve. Wie ge zijt – dat interesseert ons niet – als je maar betaalt.

En wij doen dat steeds met een grote glimlach op ons gezicht. Want we gaan als sinds 1999 op die camping en ze kennen ons daar al een beetje. We hebben dan ook altijd dezelfde plaats op de camping, ook al is die ondertussen 5 keer zo groot geworden en is hij nu erkend als Rock Werchter camping.

Maar weten hoeveel volk en wie er op de camping is, neen. Dat gaat niet. Er zou maar eens iets moeten gebeuren zegt men dan. Vanaf dan zal dat wel een noodzaak zijn. De zaken pas aanpakken als ze zich stellen.

En als er dan iets gebeurt zal er naar analogie van betogingen in Brussel volgens de politie 5000 personen op de camping geweest zijn, volgens de eigenaar waren er het rond de 3000.

Zwanger

Lap, ik heb jullie aandacht. Neen, we zijn niet zwanger. Hoewel ik dat op de afgelopen editie van Rock Werchter toch wel even dacht. Maar dan dat ik zwanger was.

Het zit zo. Je weet natuurlijk dat ik al een tijdje geen alcoholhoudende dranken meer drink. Niet uit principe, niet uit van moeten, of een ander veelgestelde vraag; neen gewoon omdat ik best wel zonder kan en dat ik mij evengoed of zelfs beter amuseer.

Voor aanvang van RW17 had ik dan ook geen idee of ik al dan niet bier met alcohol zou drinken. Ik dacht dat er geen jupiler 0,0 zou aangeboden worden op de festivalweide maar een tweet naar @RockWerchter leerde mij dat er aan de Apero, naast The Barn, alcoholvrij bier geservereerd zou worden.

Op de afbeelding hierboven is onze vaste staan-zit-lig en afspreekplaats aangeduid door de pijl. De weg naar de apero is aangeduid in rood.  Omdat ik enkel weet had dat er daar dus Jupiler 0.0 geserveerd werd ging ik  de eerste dag, de drukte trotserend, tot daar. De Apéro bleek een ingerichte hard-grounded locatie te zijn waar in meerdere bars diverse bieren/wijnen en andere dranken genuttigd kunnen worden. Tevens werden er ook diverse hapjes aangeboden onder de vorm van aperitiefschotels. En de dranken werden in glas aangeboden; op Rock Werchter! Drank in glas! Santé mijn ratje.

Maar het glas kon niet mee de wei op zodat je het drankje daar diende te nuttigen. Ik bedacht mij al dat ik er niet te vaak zou komen en dat dit dan maar een biervrij festival zou zijn voor mij.

Later op de dag wandelde ik langs de North West Falls, tot aan de Brewery, de party zone van Studio Brussel. Dit is de blauwe lijn op het kaartje. En daar keek ik op dat er ook Jupiler 0,0 geserveerd werd. Dit keer evenwel in een plastiek bekertje wat maakte dat ik het dus de weide mee op kon nemen. Er ontging mij een vreugdedansje al was dat eerder door de beats die aan de brewery geserveerd werden.

Telkenmale, maar dan ook elke keer, werd ik door de persoon die de Jupiler tapte gewezen op het feit dat dit een Jupiler 0,0 was wat ik bestelde. En elke keer zei ik dat ik dat wist en dat ik anders geen bier drink. En bijna telkenmale maar dan ook bijna elke keer vroeg er mij iemand of ik die dag nog met de auto diende te rijden. En elke keer zei ik, neen ik drink anders geen bier. Of het moet die ene keer geweest zijn dat ik zei dat ik ooit zwaar verslaafd was aan alcohol en nu niet meer mocht drinken van de dokter. En dat ik daarna zwaar aan de pillen had gezeten en dat ik dat ook niet meer mocht doen…

Qua snelle bediening kon dit we tellen, de weg naar de bar was redelijk lang maar het aanschuiven om een jupiler 0,0 te verkrijgen was quasi nihil. Wat zeg ik, quasi? Neen, het was nihil. Ik diende nooit te wachten tenzij er iemand voor mij een paar pinten vroeg – er vervolgens op gewezen werd dat het 0,0 was en dan zei ‘ge zijt niet goed wijs zeker, dat moet ik niet hebben’.

Nieuwsgierig als ik was wilde ik wel eens weten of de verkoop van het alcoholvrije bier goed zat.  En als antwoord op die vraag kreeg ik dat het vooral zwangere vrouwen zijn die dit bier drinken.

Voor mij is het alvast een positief gegeven dat Jupiler dit toch aan de man probeerde brengen op een festival. Hopelijk doen ze hier dan ook mee verder en kan dit uitgebreid worden naar een groter aanbod. Maar ik vrees hiervoor, want op een festival hoort men alcohol te drinken toch? Tenzij je zwanger bent.

 

Darya Safai

[Stof tot nadenken]

Tussen alle spuitwerken (afspuiten geven, oprit),  aanlegwerken (plaatsen van boordstenen, worteldoek en dolomiet)  en bereidingswerken (marineren van ribben, klaarmaken van verse gyros en fricandon) had ik dit weekend toch even de tijd gevonden om de krant te lezen. Zoals altijd doorblader ik de krant en lees ik de koppen. Daarna ga ik nog eens door Het Nieuwsblad en lees de artikelen en interviews die mijn interesse trokken tijdens het doorbladeren.

Zo was er een artikel over sexting maar het interview dat bleef hangen en er nu nog steeds hangt is dat met de Iraanse tandarts Darya Safai.

Belgisch-Iraanse vrouwenactiviste Darya Safai wil ons wakker schudden voor het te laat is: “Het islamisme is onze samenleving aan het aanvallen en dat gevaar wordt onderschat”

Met elke nieuwe aanslag – of het nu in Manchester, Londen of ­Teheran is – lijken we minder dooreengeschud. Steeds sneller gaan we weer over tot de orde van de dag. De Belgisch-Iraanse ­vrouwenactiviste Darya Safai (42), een markante stem in het islam­debat, wil ons wakker schudden. “Ongelooflijk dat sommigen nog ­altijd zeggen dat de aanslagen niets met de islam te maken hebben.” Het sharia-gevaar is volgens haar veel dichter dan we denken. En ­erger: we onderschatten het.

“Iran was vol kleur, was rijk. We hadden vrouwelijke ministers, vrouwen konden alles studeren. Nu is alles zwart, zelfs op de foto’s.” De woede is voelbaar bij Darya Safai, haar ogen spuwen vuur.

“Iran is een schoonheid, vernietigd door de islamisten en de shariawetten. Alles veranderde na de revolutie van ‘79, en dan vooral voor de vrouwen. Ik was zes jaar oud en moest plots met een lange broek, een lange donkere mantel en een hoofddoek naar school. Ik mocht niet luidop lachen, ik mocht geen kleuren dragen, ik mocht niet naar het stadion en ik ging naar de hel als ik mijn haar liet zien aan een man. Pure indoctrinatie.”

Safai, een tandarts, vluchtte zeventien jaar geleden naar België. En ook al mag ze Iran niet meer binnen, ze blijft strijden voor de vrouwenrechten in haar land. Telkens wanneer de Iraanse nationale voetbal- of volleybalploeg op verplaatsing speelt, koopt ze een stoeltje in het zicht van de camera en toont ze haar banner met “Let Iranian ­women enter their stadiums”.
Belgisch-Iraanse vrouwenactiviste Darya Safai wil ons wakker schudden voor het te laat is: “Het islamisme is onze samenleving aan het aanvallen en dat gevaar wordt onderschat”

Nu moet ze tot haar grote verbijstering ook in haar nieuwe thuisland voor vrouwenrechten strijden. “Sommigen zeggen dat de terroristische aanslagen niets met de islam te maken hebben. Dat ze niet weten waarom die mensen geradicaliseerd zijn. Dat is ongelooflijk. Het islamisme, de politieke islam gebaseerd op de sharia, is een verwerpelijke ideologie. Net zoals het nazisme en het stalinisme, en het is onze samenleving aan het aanvallen. Ik voel het gevaar. We moeten in actie schieten. Nú.”

“Jullie zouden gerust banger mogen zijn voor de opmars van het islamisme”, waarschuwde je al. Dat kwam stevig aan.

“Kijk naar Iran, dat is de spiegel van wat het islamisme met een land en met de mensen kan doen. Ik heb schrik omdat ik wéét wat er kan gebeuren. Daar wil ik de mensen voor waarschuwen.”

In Iran is de sharia ingevoerd, dat gaat hier natuurlijk nooit gebeuren.

“Zeg alstublieft niet te snel: wij zijn op onze hoede, bij ons zal het niet gebeuren. Ook in België worden vrouwen nu al onderdrukt. Maar natuurlijk hoor je ze niet. Waar zijn ze? Thuis tussen vier muren. Waarom? Omdat ze volgens hun ideologie beschermd moeten worden tegen de wellustige blikken van andere mannen. Ook bij ons mogen sommige meisjes niet gaan werken, zelfs niet mét een hoofddoek. En natuurlijk hoor je ze niet. Ze hebben geen stem. Soms spreken ze zelfs geen Nederlands en kunnen ze zich niet uitdrukken, laat staan op tv verschijnen. Ze durven zich niet te uiten, ze worden gecontroleerd. En de sociale druk van ­bepaalde gemeenschappen houdt dat in stand.”

De boodschap: pas op voor de mannen met lange baarden en djellaba?

“Niet elke moslim is een potentiële islamist. Diversiteit is mooi, ik kan zelf ook nog altijd serieus genieten van het Iraanse eten, de muziek en onze oudste en mooiste traditionele feesten. Maar als een cultuur of geloof vrouwen discrimineert of onderdrukt, dan is dat onaanvaardbaar. Dat vloekt met onze universele waarden.”

“Sommigen zien niet wat er aan het gebeuren is. Ze zijn er zelfs trots op dat Nike sporthoofddoeken lanceert. Ik weet niet of we wel beseffen hoe ver de grens al opgeschoven is.”

Hallo, aarde aan de Belgische feministen?

“Zo negatief moet je het ook niet zien. Maar het stoort mij dat sommige westerse feministen en progressieven het dragen van een boerkini verdedigen zonder de filosofie erachter te bekritiseren. Eén: het is niet wat die vrouwen willen, het is wat ze moeten van hun geloof. En twee: het is discriminerend. Je hebt toch ook geen respect voor een cultuur waar slavernij nog bestaat? Dat relativeren is zó verkeerd en zó verwerpelijk.”

“Vroeger vochten feministen tegen de dogma’s van de Kerk, maar wie vandaag hetzelfde wil doen ten opzichte van de islam wordt soms beschouwd als islamofoob en wordt het zwijgen opgelegd. Dan vraag ik mij af: waar is het fout gelopen?”

Een groot verschil: sommige vrouwen dragen de hoofddoek natuurlijk uit vrije wil.

(stellig) “Niemand wordt ­geboren met het idee dat je je hoofdhaar wil bedekken. Het wordt ingebouwd door de ­ideologie, dat is indoctrinatie. Het is geen keuze, het is een religieuze plicht.”

En toch: er zijn genoeg voorbeelden van vrouwen die er na jaren zonder hoofddoek bewust zélf voor kiezen er toch een te dragen.

(maakt zich kwaad) “Ik begrijp dat niet. Ze doen wat hun religie hen voorschrijft en wat God hen gevraagd heeft, maar ik vind het een heel gevaarlijke en jammerlijke zaak. Soms zien ze het als een daad van verzet, maar waarom moet iemand zich tegen zijn eigen landgenoten verzetten? Is dat een goed teken? Nee. Of ze zeggen dat ze identiteit zoeken. Heel jammer als je identiteit zoekt in een symbool van de ongelijkheid. Het is zelfs egoïstisch. Miljoenen vrouwen, ook Belgische landgenoten, hopen net dat je voor hen opkomt. Als je de hoofddoek banaliseert, laat je hen in de steek.”
Belgisch-Iraanse vrouwenactiviste Darya Safai wil ons wakker schudden voor het te laat is: “Het islamisme is onze samenleving aan het aanvallen en dat gevaar wordt onderschat”

Het zijn nochtans vaak de meest geëmancipeerde vrouwen mét een stevige mening.

“Natuurlijk zijn er ook geëmancipeerde vrouwen met een hoofddoek. Ze beweren dat ze gelijk zijn aan mannen, maar ze zijn wel vergeten dat ze dat kunnen zeggen dankzij de universele normen en waarden, zoals de gelijkheid van man en vrouw. Díe hebben ons zo ver gebracht. Niet de sharia of een godsdienst die niet in gelijkheid gelooft.”

Het schaadt ons toch niet als ­iemand per se een hoofddoek wil dragen. Leven en laten ­leven?

“Zeg nooit: who cares? Het is haar probleem, haar cultuur. Nee, die ideologie plant zich voort in onze samenleving. Als wij daaraan meehelpen, zijn we ook schuldig. De filosofie achter de hoofddoek maakt van vrouwen het tweederangsgeslacht. In mijn tandartspraktijk zie ik meer en meer heel jonge, kinderen – soms jonger dan 6 – die een hoofddoek dragen. Is dat ­keuzevrijheid? Wie komt er op voor die kinderen?”

Een algemeen hoofddoekenverbod dan maar?

“Nee, een algemeen verbod kan geen oplossing zijn, ook al vind ik dat je op school en in een publieke overheidsfunctie de neutraliteit moet behouden. We moeten ons maatschappelijk debat levend houden, en vooral aan onze kinderen op school duidelijk maken dat gelijkheid tussen mannen en vrouwen een van de belangrijkste waarden is van onze samenleving.”

Dat gebeurt nu niet?

“Ik heb veel islamleraren op onze scholen bezig gehoord. Het is gewoon onaanvaardbaar en gevaarlijk wat er aan de gang is. Ze leren letterlijk aan de kinderen dat een hoofddoek respectabel en wenselijk is. Dan denken de moslimjongeren meteen dat een vrouw zonder hoofddoek níet respectabel is.”

“In plaats van hen te laten indoctrineren door islamleraren en imams moeten we de kinderen van jongs af aan duidelijk maken: vrouwen moeten níets doen dat mannen niet moeten doen.”

Respect voor een hoofddoek betekent toch niet dat je andere vrouwen uitspuwt?

“Ik ga vaak in discussie op de scholen. In Antwerpen zei een jongen expliciet dat hij nooit zou trouwen met een vrouw zonder hoofddoek. Heel veel jongens klapten meteen in hun handen en gaven hem gelijk. ‘Een vrouw is het schoonste ding op aarde, dus moet ze een hoofddoek hebben, zodat andere mannen niet naar haar kijken’, zeiden ze. De lerares kwam toen zelf tussen: ‘Voor ons zijn mannen ook mooi, moeten zij zich dan ook bedekken?’ Dan vallen ze even stil.”

“Een andere lerares zei dat ze al sinds haar twaalfde verplicht een hoofddoek moest dragen. Twee jaar geleden had ze hem afgezet en zei haar vader meteen: ‘Je bent mijn dochter niet meer’. Ze had nog altijd tranen in haar ogen. Dat bedoel ik met sociale druk en ik zie het dagelijks gebeuren.”

Heb je zelf nog veel vrienden in de moslimgemeenschap?

“Veel, heel veel. Ik voel ook veel appreciatie en ik trek mij daaraan op. Wat ik zeg, komt ook uit de moslimgemeenschap. Niet elke moslim draagt een hoofddoek of drinkt geen alcohol. Er zijn veel moslims van wie niet eens geweten is dat ze moslim zijn. Ze voelen ook niet de behoefte om dat te zeggen. En ja, ik heb ook nog altijd vriendinnen met een hoofddoek. Een van hen zegt mij ook letterlijk dat haar man het anders niet kan accepteren. Maar ik blijf ook met hen in debat gaan.”

De politiek trekt intussen aan je mouw: Open VLD-voorzitter Gwendolyn Rutten is een grote fan en N-VA zette jou al in de bloemetjes.

“Ik ben blij dat zij die boodschap belangrijk vinden en ik hoop vooral dat ik nog heel veel andere politici kan aanspreken en dat het niet bij Open VLD en N-VA blijft. We zitten in een moeilijke periode in onze geschiedenis, maar ik geloof wel dat we er trots kunnen uitkomen. Als we tenminste durven te debatteren en kritisch te zijn. Dan komt het wel goed.”

 

Think type read erase repeat

Ik heb toch even moeten nadenken over de titel van deze blogpost. En terwijl ik dit aan het tikken ben heb ik zelfs nog altijd geen titel.
Het zou ‘de afstoting door Eeklo’, ‘Eeklo ergert’, ‘Eeklo maakt deel van de stad onbereikbaar’, ‘Eeklo zorgt zelf voor verkeerschaos’, ‘Eigenzinnig Eeklo’,… kunnen worden. Ik weet het dus nog niet. Wat ik ook niet weet is hoe ik mijn gedachten moet neertikken, en dat gebeurt echt niet veel bij mij. Meestal zit er iets in mijn hoofd en heb ik een aantal minuten later een – meestal – vlot lezende blogpost. Niets is deze keer minder waar. Ik denk. Tik. Lees. Wis en herbegin. ‘Think. Type. Read. Erase. Repeat’, het zou een titel voor een song kunnen zijn. Of voor deze blogpost. Wow, ik heb een titel.
[Think. Type. Read. Erase. Repeat]
Bedoeling is zeker niet om van mijnen TEUT te maken maar het is toch al een aantal maanden dat het verkeer, komende uit Eeklo of gaande naar het centrum van Eeklo in de knoei zit. Wij hebben pech, omdat we nu éénmaal vrij regelmatig richting het centrum uit moeten, aan de buitenrand van deze echte, engergieke en eigenzinnige stad te wonen.
De kinderopvang voor de jongste situeert zich op een uitvalsweg richting Aalter terwijl zijn Omi – daar waar hij het meest gaat In de Roze en zijn Opa waar hij sporadisch gaat in de Peperstraat woont; De school van de twee grootste gelegen is langs de gevaarlijke Zuidmoerstraat in het midden van de stad; de mama van de 2 oudsten net binnen de stadswallen woont, … Goed gevonden trouwens die stadswallen want daar waar de agglomeratie rond de sint jozefswijk voorheen nog behoorlijk vlot te bereiken was heeft de komst van het alomgeprezen – en ook wel een beetje een gekregen – ziekenhuis er voor gezorgd dat heel wat huizen moeilijk te bereiken zijn.

Even terzijde, we gaan nog steeds naar Delhaize in Eeklo om boodschappen maar dat is veelal omdat er daar een Pub in is 🙂 Voor andere boodschappen zullen we eerder richting Maldegem rijden dan naar het centrum van Eeklo te moeten. Ook de trein neem ik in Aalter, toch een 20 km van onze woonst in plaats van in Eeklo. Maar dat heeft dan ook met het boemeltreingedoe te maken.

[Think. Type. Read. Erase. Repeat]
Richting centrum, komende vanuit richting Maldegem. Wat er in het Oosten, via de Gentsesteenweg naar het centrum gebeurt, is geen voer voor deze blogpost, laat staan voor mij, want daar heb ik weinig tot geen last van.
De invalsweg naar het centrum is aldaar DE Leopoldlaan. De Leopoldlaan start aan de felbesproken ‘den teut’ en eindigt aan de alomgeprezen ‘ovonde’ dewelke de verkeersstroom in de miljoenenwijk achter de leopoldlaan aanzienlijk deed toenemen. Om op die Leopoldlaan te geraken dien je evenwel wat obstakels te overwinnen. Nu nog meer dan vroeger. Vroeger, zoals in – een paar weken geleden. Niet heel echt vroeger vroeger dus. We zullen waarschijnlijk praten over vroeger als in ‘weet je nog, de tijd toen dat ziekenhuis er nog niet stond.. Maar dan was het verkeer toch een ietske beter hé want dan hadden ze de Blakstraat en de Raverschootstraat nog niet afgesloten’.
Ah, ik ben er. De Blakstraat en de Raverschootstraat.
[Think. Type. Read. Erase. Repeat]
Voor ons die af en toe in die buurt dienen te zijn en voor een groot deel van de Eeklonaars die in het Westen wonen zijn waren deze twee de invalswegen voor de aanpalende woonwijken en straten.

Ik neem er een google mapje bij.
De groene pijltjes staan voor de richtingen die je uitkan, komende vanuit richting Maldegem. We willen niet weg uit Eeklo, dus enkel de onderste twee zijn van toepassing. Als we nu naar één van de straten wilden in de door de blauwe vorm omgeven wijken/straten dan konden we of via de Blakstraat – eerste groene verticale balkje op de kaart- of de Raverschootstraat – tweede groene, verticale balkje op de kaart -rijden.
Maar. Opeens kwamen er rode verticale balkjes en die verdrongen de groene. Gelieve geen enkele politieke associatie te vinden, mijn kleuren waren gewoon beperkt tot deze.

Als we daar nu willen geraken dienen we via de drukke Leopoldlaan, tot aan de Ovonde te rijden. Daar slaan we dan de Brugsesteenweg in en komen aan de Sint Jozefwijk. Woon je aan de andere kant van de Raverschoostraat, dan dien je eerst door de Galgenstraat te rijden of kan je over de parking van Delhaize of Hubo tot aan de raverschootstraat rijden. Dit laatste doen we als we naar mijn broer en vrouwke en kindjes zijn ‘nieuwbouw’ rijden in de nieuwe wijk ‘Pykensakker’. Of als we het toch vrij drukke centrum wensen te vermijden als we naar de school van de oudste kinderen gaan.

[Think. Type. Read. Erase. Repeat]
Wat kan men nu doen om die streek dan toch te bereiken? Wel, het is vrij eenvoudig. Volgens de politici.
We spreken hier over een Ringlaan. En fabrieken en andere nijverheid zijn daar eigen aan. Dus nogal wat vrachtwagens die op en af rijden. Maar de oplossing om toch aan die woonwijken te geraken is om gewoon de ringlaan tot op het eind te rijden, daar te draaien en hop je rijdt in de richting van dewelke je wel de Raverschootstraat in kan. Makkelijk toch.
Wat gebeurt er nu? Net voorbij het punt waar de Raverschootstraat afgesloten is, draait men zich. Eventjes in achteruit, terug in vooruit en we zijn gedraaid. Easy as pie.
Gelukkig zijn er niet veel bedrijven in de industriezone van stad Eeklo. Dat heeft ook allemaal zijn reden maar komt hier niet aan bod. Laat ons zeggen dat het vooral over het soort nijverheid gaat. Een ziekenhuis bijvoorbeeld.
O ja, het containerpark ligt daar ook, langs die ringlaan. Hoe moet ik daar geraken als ik in één van die wijken/straten woon? Simpel toch, rij vanuit de Raverschootstraat richting den teut. Aan het ziekenhuis neem je de derde afslag op het rondpunt en zo zit je op de goede richting. Ook voor personen die naar het Stadhuis van Raverschoot wensen te rijden is dit de aangewezen methode.

En weet je wat ze nu nog gaan doen? De Leopoldlaan opnieuw aanleggen. Ze kregen 600.000 euro om daar een tweevaksbaan van te maken waarbij de fietspaden door middel van groenstroken gescheiden worden van de rijbaan. Een zeer mooi initiatief maar is de ring rond onze stad dan niet prioritair? Met slimme lichten aan de raverschootstraat.
Het wordt moeilijk in onze oranje stad.

[Think. Type. Read. Erase. Repeat]