Sie toe bie Soft

Sommige oefeningen op de wii fit zijn echt wel hilarisch om met de kinderen te doen.
Vooral de evenwichtsoefeningen genieten onze voorkeur.

Ready for take off:

Al geruime tijd was ik op zoek naar een nieuw spel voor op de Wii. Iets met actie en avontuur en al. Maar ik vond niet direct mijn ding.
Tot deze morgen de nieuwe aankondiging van iBood in mijn mailbox zat.
Voor 34 euro kon ik daar het spel Sonic and the Black night bestellen.
In de winkel betaal je daar een 50 euro voor.
Nu afwachten hoe lang het zal duren vooraleer ik op avontuur kan gaan met sonic.

Nog niet zo heel lang geleden haalde ik de nieuwe Tomb raider in huis. Tomb raider Underworld.
Mensen die mij een beetje kennen weten dat ik een fan ben van Lara Croft.
Ik had trouwens nog zitten twijfelen om mij een playstation 3 aan te schaffen gewoon om het feit omdat TR daar al in November 2008 uitgebracht werd.
Voor de PS2 versie was het wachten tot half januari. Ik hield het nagelbijtend dan ook uit tot half januari.

Maar kijk, de versie op PS2 is volgens mij het minste spel uit de reeks. Veel bugs en een ietwat manke gameplay stelden mij teleur.
Ondertussen heb ik het spel ook al beëindigd en dat na ongeveer 15 uur real game play.
Verbazend snel dus voor een Tomb Raider.
Ook de magie mis ik in dit spel. De schitterende decors en bijpassende muziek zijn in deze versie een stuk minder dan in eerdere Tomb Raiders.

In’t groot!
Toen ik zaterdag jl boodschappen deed zag ik het spel ‘mens erger je niet’ staan. Het was helemaal geen kleine versie, nee-een het was een supergrote versie. Gezien de kinderen nu toch op een leeftijd zijn waarbij een (eenvoudig) gezelschapspelletje leuk is, besloot ik om dat aan te schaffen.

Ik moet toegeven, ik heb de spelregels nog eens moeten opzoeken.

Een aandachtige lezer dezes blog weet ongetwijfeld ook waarom ik de dobbelstenen met die ogen naar boven heb gelegd.

Deze voormiddag vond ik dat het dringend tijd was dat het huisje een beetje gekuist werd. Gezien de kinderen niet buiten konden spelen, mochten ze op de wii spelen. Ze kozen ervoor om te bowlingen. Toen zoon na een viertal spelletjes kwam zagen dat hij niet meer wou spelen omdat hij toch niet kon winnen, zei zijn zus: “Broer, kom we gaan verder spelen je mag eens winnen hoor”. Ik dacht ‘Wow, dochter kan ook al eens iemand laten winnen, flink van haar’. Even later zag ik Rune rondspringen en roepen “Hoera, ik heb gewonnen!”. Ik zag de score en Rune stond daar te blinken met 160 punten terwijl Elle er 120 verzameld had. “Zie je wel dat je het kan, grote meneer”, zei ik. Zus lachte en zei, “Ja maar ik heb met zijn bakje gesmeten en broer met dat van mij”. Daar stond ik dan, te denken aan de olympische gedachte van de dochter.

Technorati Tags: wii, Elle, Rune, Kids, bowling

Ik wist dat topsport veel vergt van een lichaam. Maar dat de dag erna je bovenlijf en armen zo stijf zouden zijn, dat had ik niet verwacht. Ik heb dan ook 2.60 hoog gesprongen, 8.53 ver, de hamer een goede 90 meter vergegooid en enkele keren de 100 meter gewonnen. Verder heb ik dit weekend ook nog boog geschoten, naar kleiduiven geschoten, gezwommen, hink stap gesprongen op de trampoline bezig geweest, een speer meer dan 100 meter van me weggegooid en gepingpongd.

Het is in elk geval goed tegen zwaarlijvigheid.

Want ik moet wii-en, dit weekend. ‘t Is allemaal de schuld van twitter.

Olympisch goud ga ik halen. Met Mario en Sonic. Ge weet wel. En boksen, dat ga ik ook doen. Op zijn muile slaan.