Sie toe bie Soft

Als vervolg aan ons bezoek naar Disneyland Parijs bezochten we ook de hoofdstad van Frankrijk zelf.
Een kamer voor vier personen vinden in Parijs lijkt echter minder gemakkelijk dan gedacht.
Tot ik Hotel Iténeraires tegen kwam.

Voor slechts 60 euro beschik je daar over een kamer waar je met 2 volwassenen en 2 kinderen rustig kan slapen.
Tel daar dan nog 8 euro per volwassene voor het ontbijt bij, kinderen dienen niet te betalen voor het ontbijt, en je komt aan een bedrag van 76 euro uit voor een kamer met ontbijt.

Bovendien kan je in de bewaakte parking je auto kwijt aan 8 euro per 24 uur.
Nanterre bevindt zich aan La Défense en voor 7,70 ben je met 4 personen, via de Metro op de Place Charles Du Gaulle. Dat is waar de Arc de Triomphe zich bevindt.
In Parijs geraak je ook goedkoop aan water/cola. Op bijna elke straathoek staat er wel iemand met ijsgekoelde drankjes aan 1 euro.
En voor één euro hadden we 5 miniatuur eiffeltorentjes mee.
Voor dat we huiswaarts keerden aten we nog in de Hector Chicken, vlakbij het Hotel.
Voor 25 euro waren we daar ook, mac donalds gewijze, gevuld.

Aan het louvre

Bij deze, de officiële lottotrekking van Vrijdag 13 Augustus 2010 waarbij 5 mio Euro te winnen was.

Van 16 tot en met 18 Augustus gaan we naar Disneyland Parijs. \0/
Papa is minstens even content als de 2 kinderen.
Gezien we met de auto gaan zou ik van de gelegenheid graag gebruik maken om op donderdag 19 Augustus Parijs zelf eens te bezoeken. Dit dus met de GF en de kinderen die nu 5 en 6,5 jaar zijn.

First: Hotel in de buurt zoeken, want het is tenslotte met de auto dat we gaan en in Parijs centrum rijd ik liever niet (Been there once).
Second: Wat zijn aanraders om te bezoeken met zo een 2 jonge kindjes.

Iemand die tips heeft mbt hotels in de buurt van Parijs? En wat dienen we vooral te bezoeken buiten de gekende bezienswaardigheden? Musea zal zo hun ding nog niet zijn

Ik heb het wel voor Mintzkov. Toen ik onlangs zag dat ze op het kneistival zouden spelen kon ik het niet laten om dat festival te bezoeken.

Rune en Elle die waren ook mee. Een drietal jaar geleden zagen zij hun eerste concert. Dat was Mintzkov toen ze in Eeklo speelden.

Gisteren signeerde Philip Rune zijn nieuw T-shirt zowaar.

Dat we daarna ook nog Zornik aan het werk zagen namen we er absoluut graag bij. Het werd zo een uiterst leuke muzikale avond.

Dochter doorliep dit jaar de schakelklas op school. De schakelklas is er voor kinderen die, na het derde kleuterklasje, nog niet rijp genoeg lijken te zijn voor het eerste studiejaar.

In eerste instantie was ik niet zo opgezet met het feit dat er besloten werd om de dochter naar de schakelklas te sturen.
Akkoord, ze was nog heel frêle om de stap naar het eerste studiejaar te maken, maar mij ging het vooral om het feit dat ze dan noodgedwongen van school moest veranderen. Ze kwam van een kleine, lokale school opeens terecht in een school waar er ook een middelbaar is. De weg van en naar de school is bovendien ook druk en in het centrum van de stad.
800 euro later ging ze dan toch naar de schakelklas.

Gisteren had ik een gesprek met haar juffrouw. Ze wist te vertellen dat de dochter enorm vooruit gegaan is. Ze is zeker klaar voor het eerste studiejaar hetwelk ze zelfs met een voorsprong zal kunnen aanvatten.
En natuurlijk heeft ze nu vele vriendjes, daar op die grote school. Ik ben dus best wel tevreden. Ware het niet, dat ik mij terug de vraag stel wat het nut is van zo een schakelklas. Want er zijn naar het schijnt geen budgetten meer en de klas wordt opgedoekt. De juf vliegt tegen haar zin naar het 2de kleuterklasje en daar blijft het bij.

Verleden week vrijdag, net voor het slapen gaan, klaagde de zoon dat de achterkant van zijn knie wat pijn deed.
Toen hij zaterdagvoormiddag opstond mankte hij bij het stappen.
Toen ik hem vroeg om eens normaal te stappen begon hij te wenen en zei ‘Ik weet niet meer hoe ik moet stappen’.

Hij kon wel nog door zijn knietjes zakken en ik kon zijn beentje plooien. Dat deed maar een beetje pijn volgens hem.
We dachten eerst dat het groeipijnen waren maar dan zou zijn been toch meer pijn doen bij het plooien ervan.

Snel keek ik dus op het internet en las daar allerhande dingen die mij toch verontrusten.
Gaande van een ontsteking tot de mogelijkheid op een hersenvliesontsteking.

Daarop besliste ik de dokter van wacht op te bellen.

De dokter kwam bij ons thuis op het moment dat we buiten zaten te eten. Toen hij de zoon van tafel zag komen moest de dokter toch even lachen. Ik begreep het niet goed maar de dokter stelde mij onmiddellijk gerust.
Gezien de gezonde eetlust en de manier waarop hij naar mij komt toegestapt is het allemaal niet zo erg, wist de dokter te melden.

Bij kleuters zijn de botten natuurlijk nog niet volgroeid en een klein beetje kraakbeen zat lichtjes ontstoken. 2 daagjes nurofen siroop nemen en de jongen zal terug normaal stappen.

En zo bleek het ook te zijn. Zoon is tevreden dat hij terug weet hoe hij dient te stappen.

Zoon was gisteren, kwam het door het slechte weer, niet echt het zonnetje in huis. Het houten oor hetwelk hij normaal wel eens heeft was nu echt wel aanwezig en het tegenspreken was ook buiten proportie.

Toen hij uit bad kwam dacht ik hem daarvoor toch te moeten straffen. Het is niet meteen de beste oplossing maar ik zei hem dat hij onmiddellijk naar zijn bed mocht. De jongen deed zijn pijama aan en stapte vervolgens de trap op, richting bed. Ik schrok even dat hij mijn ‘bevel’ zo opvolgde.

Deze morgen stonden we terug in de badkamer en toen zei hij. ‘Papa, ik weet dat ik gisteren niet altijd even braaf was, maar vanaf nu ga ik lief zijn’. En toen gaf hij mij een flinke knuffel.

Te horen krijgen dat beide kinderen het heel goed doen op school en zeer braaf zijn doet deugd.
En toch stel ik mij dan steeds de vraag of ze dan niet TE braaf zijn.

Zo, de tickets voor aanstaande zondag zijn besteld.
Voor het eerst zullen de kinderen dan een film in 3D bekijken. En dit naar aanleiding van de Nesquik magic moments in de Kinepolis groep.

We gaan zondag om 17 uur kijken naar de film ‘Hoe tem je een draak’ – ‘How to train your dragon’.
Ben echt wel benieuwd hoe de kinderen zo een ervaring zullen beleven.

Stel je voor, ‘s morgens vroeg in de badkamer. Je laat het water lopen en 2 kindertjes staan te wachten om gewassen te worden.
De kinderen zijn 4 een half en zes jaar jong.
Ze deden zonet hun pijama uit en de oudste pakt de jongste, polonaisegewijs beet aan de schouders.
En dan beginnen ze samen te zingen: ‘Heb je eten voor mij, maak dan iets klaar voor mij, lalalalalala’.

En nu zit dat ene liedje toch al geruime tijd in mijn hoofd.