Categoriearchief: LifeLog

Diversiteit

Lees ik in de digitale krant dat er naast dat er heel veel rommel en waardevolle spullen gevonden werd er 112! verschillende nationaliteiten op Rock Werchter waren.

Toch blijf ik al jaren met de vraag zitten of het festival een representatieve weergave is van onze bevolking.

Want wat mij al al die jaren opvalt is dat je daar dus geen enkele allochtoon met een getinte huidskleur ziet. Enfin je weet wel over welke bevolkingsgroep ik het heb. Neen, dat is gelogen, ik zag er een paar. Aan het werk in een voedselkraam waar kebab verkocht werd.

Een hoofddoek dat zag ik daar ook nog niet. Neen, dat is gelogen, ik zag daar natuurlijk al personen met een hoofddoek maar niet omdat het moet van de man of van hun geloof. Of van gelijk wie.

We maakten deze editie dan eerder al lachend de bedenking dat er ons weinig kon gebeuren want dat een mogelijke terrorist wel direct herkend en dus onderschept zou worden.

 

 

Terugbetaling

Wat is mij dat nog een ouderwetse afhandeling, terugbetaling van dokterskosten.

  • Je gaat naar de dokter, tandarts,…
  • Je ontvangt na jouw bezoek een briefje met nomenclatuur nummers.
  • Je betaalt het gevraagde bedrag.
  • Je krijgt, een deel, van dat bedrag terug nadat:
  1. Dat briefje voorzien werd van een klevertje van de mutualiteit. (mogelijks moet je aan het klevertje likken)
  2. Je dat briefje in een enveloppe van die mutualiteit steekt (likken om de enveloppe te sluiten)
  3. Je, indien het rekeningnummer anders is dan het standaardrekeningnummer, het rekeningnummer invult op de enveloppe
  4. Je dagtekent op die enveloppe
  5. Je die enveloppe in een brievenbus gaat steken van een persoon die de mutualiteit in jouw buurt vertegenwoordigt.

Na een paar dagen zal het bedrag op de rekening staan.

C. Bauwens

06-07-1983

 

Op de camping

Neem nu nog even Rock Werchter. Veiligheid allemaal goed en wel en voor mij kan het, neen moet het helaas. Allemaal door zo een paar @€%$* enfin, ge weet wel hé.

Maar toen ik aan de uitbater van de camping vroeg met hoeveel we daar nu zaten op zijn lapje grond had die er geen idee van – ik denk een goei 3000 – was het antwoord. Niet dat ik zijn rekening wou maken maar gewoon maar om te weten wat er zou gebeuren indien er dan toch iets zou gebeuren. Om het even niet over die @€%$* te hebben neem ik een hevige wolkbreuk gepaarde gaande met een blikseminslag op de camping.

Voor mij lijkt het logisch dat een uitbater van een camping weet hoeveel volk er precies op zijn grond staat/zit/ligt,… Dat zou hij toch moeten kunnen nagaan aan de hand van zijn kasboek? Soit..

Op de camping waar wij gaan kan er zelfs niet gereserveerd worden, het is tegenwoordig het concept van first come, first serve. Wie ge zijt – dat interesseert ons niet – als je maar betaalt.

En wij doen dat steeds met een grote glimlach op ons gezicht. Want we gaan als sinds 1999 op die camping en ze kennen ons daar al een beetje. We hebben dan ook altijd dezelfde plaats op de camping, ook al is die ondertussen 5 keer zo groot geworden en is hij nu erkend als Rock Werchter camping.

Maar weten hoeveel volk en wie er op de camping is, neen. Dat gaat niet. Er zou maar eens iets moeten gebeuren zegt men dan. Vanaf dan zal dat wel een noodzaak zijn. De zaken pas aanpakken als ze zich stellen.

En als er dan iets gebeurt zal er naar analogie van betogingen in Brussel volgens de politie 5000 personen op de camping geweest zijn, volgens de eigenaar waren er het rond de 3000.

Zwanger

Lap, ik heb jullie aandacht. Neen, we zijn niet zwanger. Hoewel ik dat op de afgelopen editie van Rock Werchter toch wel even dacht. Maar dan dat ik zwanger was.

Het zit zo. Je weet natuurlijk dat ik al een tijdje geen alcoholhoudende dranken meer drink. Niet uit principe, niet uit van moeten, of een ander veelgestelde vraag; neen gewoon omdat ik best wel zonder kan en dat ik mij evengoed of zelfs beter amuseer.

Voor aanvang van RW17 had ik dan ook geen idee of ik al dan niet bier met alcohol zou drinken. Ik dacht dat er geen jupiler 0,0 zou aangeboden worden op de festivalweide maar een tweet naar @RockWerchter leerde mij dat er aan de Apero, naast The Barn, alcoholvrij bier geservereerd zou worden.

Op de afbeelding hierboven is onze vaste staan-zit-lig en afspreekplaats aangeduid door de pijl. De weg naar de apero is aangeduid in rood.  Omdat ik enkel weet had dat er daar dus Jupiler 0.0 geserveerd werd ging ik  de eerste dag, de drukte trotserend, tot daar. De Apéro bleek een ingerichte hard-grounded locatie te zijn waar in meerdere bars diverse bieren/wijnen en andere dranken genuttigd kunnen worden. Tevens werden er ook diverse hapjes aangeboden onder de vorm van aperitiefschotels. En de dranken werden in glas aangeboden; op Rock Werchter! Drank in glas! Santé mijn ratje.

Maar het glas kon niet mee de wei op zodat je het drankje daar diende te nuttigen. Ik bedacht mij al dat ik er niet te vaak zou komen en dat dit dan maar een biervrij festival zou zijn voor mij.

Later op de dag wandelde ik langs de North West Falls, tot aan de Brewery, de party zone van Studio Brussel. Dit is de blauwe lijn op het kaartje. En daar keek ik op dat er ook Jupiler 0,0 geserveerd werd. Dit keer evenwel in een plastiek bekertje wat maakte dat ik het dus de weide mee op kon nemen. Er ontging mij een vreugdedansje al was dat eerder door de beats die aan de brewery geserveerd werden.

Telkenmale, maar dan ook elke keer, werd ik door de persoon die de Jupiler tapte gewezen op het feit dat dit een Jupiler 0,0 was wat ik bestelde. En elke keer zei ik dat ik dat wist en dat ik anders geen bier drink. En bijna telkenmale maar dan ook bijna elke keer vroeg er mij iemand of ik die dag nog met de auto diende te rijden. En elke keer zei ik, neen ik drink anders geen bier. Of het moet die ene keer geweest zijn dat ik zei dat ik ooit zwaar verslaafd was aan alcohol en nu niet meer mocht drinken van de dokter. En dat ik daarna zwaar aan de pillen had gezeten en dat ik dat ook niet meer mocht doen…

Qua snelle bediening kon dit we tellen, de weg naar de bar was redelijk lang maar het aanschuiven om een jupiler 0,0 te verkrijgen was quasi nihil. Wat zeg ik, quasi? Neen, het was nihil. Ik diende nooit te wachten tenzij er iemand voor mij een paar pinten vroeg – er vervolgens op gewezen werd dat het 0,0 was en dan zei ‘ge zijt niet goed wijs zeker, dat moet ik niet hebben’.

Nieuwsgierig als ik was wilde ik wel eens weten of de verkoop van het alcoholvrije bier goed zat.  En als antwoord op die vraag kreeg ik dat het vooral zwangere vrouwen zijn die dit bier drinken.

Voor mij is het alvast een positief gegeven dat Jupiler dit toch aan de man probeerde brengen op een festival. Hopelijk doen ze hier dan ook mee verder en kan dit uitgebreid worden naar een groter aanbod. Maar ik vrees hiervoor, want op een festival hoort men alcohol te drinken toch? Tenzij je zwanger bent.

 

Ticketmap

Dat het dit jaar 30 jaar geleden is dat ik voor het eerst naar Rock Torhout ging deed mij eens in mijn mapje met tickets snuisteren.
Meestal hou ik de tickets bij van optredens en festivals die ik bijwoonde. Jammer dat het de laatste jaren meestal e-tickets zijn want ik vond de oude tickets wel veel leuker.

Hoewel mijn eerste Rock Torhout in 1987 was dateert het eerste ticket dat ik terugvond van 1988.

Voor het dagticket van 1988 betaalde je toen 850 Bef in voorverkoop. Dat is 21 euro. Een omrekening van die 21 euro in 1988 naar de huidige waarde kon ik niet doen. Er kan op diverse indexaanpassing bereken sites maar terug gegaan worden tot Januari 1990. Vanaf dan zou die 21 euro toen, nu 36,44 euro zijn.  Om terug te gaan naar 1987 kan ik hier ongeveer 1.10 euro bijtellen. = (36,44-21)/27 jaar = 0,55 * 2=1.10

Ticket rock Torhout 1988

Dat maakt dus 37,55 euro voor een dagticket. Doen we dit maal 4 dan komen we aan 150 euro. De prijs die ik vandaag voor mijn 4daags ticket betaalde is: 236 euro. Van drankprijzen heb ik echter geen vergelijkingsmogelijkheden. Ik heb evenwel nog drankbonnen uit een behoorlijk ver verleden maar daar staat geen prijs op.

1994: 1250 Bef; €31 (nu 47.9 euro)
Rock Torhout 94

1995: 1250 Bef; €31 (nu 47 euro)
Rock Torhout 95

1999 (2dagen) 2500 Bef; €62 (nu 89 euro)
Rock Werchter 99

2003 (4 dagen) €108 (nu 143 euro)
Rock Werchter 03

2004 €112 (nu 146 euro)
Rock Werchter 04

2005 €120 (nu 153 euro)
Rock Werchter 05

2006 €132 (nu 164 euro)
Rock Werchter 06

2007 €160 (nu 195,5 euro)

Rock Werchter 07

2008 €165 (nu 195 euro)
Rock Werchter 08

2009 €169 (nu 195 euro)
Rock Werchter 09

2010 €188 (nu 215,5 euro)
Rock Werchter 10

2011 €195 (nu 216,6 euro)
Rock Werchter 11

2012 €195
Rock Werchter 12 (nu 209 euro)

Vandaag: €236.

Zonder zorgen naar Coldplay in het Koning Boudewijnstadion

Zo kopte de mail die ik zaterdag 17-06 mocht ontvangen naar aanleiding van het concert van Coldplay dat we op 22-06-17 in het Koning Boudewijnstadion zouden bijwonen.
In die mail staat er dat het ten stelligste afgeraden wordt om met eigen vervoer naar en dat men beter met het openbaar vervoer reist.
Wij zien dat zeker zitten, ik neem aan dat er grote verkeershinder zal zijn op de Brusselse ring en dat een parkeerplaats vinden en dat vooral de parking verlaten om terug naar huis te rijden een werk van lange adem zal zijn.

We vertrekken dus op donderdag met de auto richting Aalter. Tickets voor het concert en voor de trein? Check. Het is minder warm dan de dag voordien maar dat belet ons niet om in zomerse kledij de avond in te stappen.

Net voor we Brussel Zuid binnen rijden stopt de trein. We staan daar een klein kwartier. De communicatie in de trein was top. Om de paar minuten werden we op de hoogte gehouden van de stavaza. Spoorlopers zo bleek.
Eens aangekomen werden we op een vriendelijke doch enigszins gedwongen manier richting loketten van de MIVB geleid. Daar hadden we al snel onze tickets voor de metro beet en konden we naar het Koning Boudewijnstadion rijden. Met uitzondering dat er wel een heel vreemde geur in de treinstellen ging was er geen enkel probleem. En inderdaad overal was er wel veel controle, door de politie in dit geval.

Het concert dan, goed tot zeer goed; Misschien leent een andere blogpost zich hiervoor. Voor vriendin Joyce was dit het beste dat ze al ooit gezien had. Dus zij tevreden, ik tevreden. Dit was een toffe avond.

Op naar huis dus. De trein zou om iets na twaalf vertrekken richting Aalter. Een vlugge rekensom leerde ons dat we dan tegen half twee ten laatste in bed zouden liggen en zo toch een goede 6 uur slaap zouden hebben.

We waren bij de eerste in Brussel zuid en kregen te zien dat de EXT treinen, de speciaal ingelegde treinen, die grotendeels door de concertorganisator betaald waren, een vertraging had van meer dan een half uur. Er was nu een trein richting Oostende met stop te Aalter om 00:39 en één om 00:42. De treinen stonden evenwel afwisselend ‘aan perron’ en ‘a quai’..

We hadden dus nog een uur de tijd. Maar Brussel zuid en omgeving was doods. Enkel een koek en een drankje uit een automaat was mogelijk. We stapten dus rond 00.10u, een goed half uur voor vertrekkenstijd naar perron 9 alwaar we opgewacht werden door 3 werknemers van de NMBS geflankeerd door een aantal politiemensen en een aantal personen van securail.

Ticket tonen om de terugreis aan te vatten doch we konden de stilstaande roltrap niet op. Toegang geweigerd door een blonde deerne. Nu ja deerne… Maar een mens maakte zichzelf niet natuurlijk dus ik zal niet snel overgaan tot enig verwijt in de richting van een ander persoon. Zeker niet als het op uiterlijk aankomt.

Sorry, dat stond niet in haar woordenboek. Wat er wel in stond was. Ge hebt een verkeerd ticket. Het is een van gisteren en ik wil één van vandaag.
Euh ja, dat is één van gisteren, maar het is vandaag al vandaag hé, dus een dag later dan gisteren… We zijn na middernacht..
Neen, dat ticket dat ge hebt dat was gisteren geldig. Vandaag gaat ge niet mee.
Ik was nog steeds niet mee en zei: Ik heb maar 2 tickets gehad, diende ik er dan 4 te hebben, voor elke reis één, Heen/terug ticket ofzo?
En toen zag ik het, haar vinger wees naar de datum en daar stond 21/06/17 op. Dit had dus 22/06 moeten zijn.
‘Oei, verdorie, ik heb dat online besteld, betaald en dan afgeprint en ben dus een dag verkeerd geweest.. Kunnen we mee – we zijn gisteren niet naar Coldplay geweest – ticket staat op naam – kijk hier de tickets van het concert: ook 22-06.. Ik ga dagelijks naar Brussel, zie hier mijn abonnement.. En ik heb toch ook maar betaald voor dat ticket ondanks dit abonnement.’ Dom van mij, ik weet het.
Neen! Ge gaat hier moeten blijven; Of 20 euro betalen voor een nieuw ticket. 20 Euro? Terug een H/T met inbegrip van de metro aan 4.20 euro per persoon? Ja.

De vriendin, wie ze kent weet het, wie ze niet kent: ‘Als da hier zo zit!’ En hop weg was ze. Gelukkig kan ik behoorlijk kalm blijven en probeerde enkele minuten nog eens bij een andere treinbegeleider. De madam stond naast hem dus ik sprak hem als volgt aan: ‘Meneer, ik weet dat ik verkeerd geweest ben bij het bestellen van mijn ticket en we mogen van jouw collega die naast jou staat niet mee. Maar kan jij misschien een beetje redelijk zijn en begrip hebben voor onze situatie?’. Meneer kijkt mij aan en zegt Nee, je moet een nieuw ticket kopen of neem de trein naar Oostende van 00.26 dat is nog een IC dus je kan je abonnement gebruiken. – Hij had het gesprek met madam dus gehoord want wist van mijn abonnement. Daarop repliceerde ik dat die niet in Aalter stopt. ‘Dan is dat pech en dien je een nieuw ticket te kopen’. Ik blijf kalm en steek mijn betaalkaart in zijn automaat.
Uiteindelijk stapten we op de trein, die dan ook – zonder communicatie hieromtrent – nog eens 15 minuten later vertrok bovenop de vertraging van een half uur die er reeds was. Thuis om 02.15. *slaapwel* Zaterdag kunnen we uitslapen, tot 8 uur! 🙂

We waren zonder zorgen naar Coldplay geraakt, maar er stond inderdaad niet bij dat we ook zonder zorgen terug zouden geraken. Volgende keer lees ik beter de kleine lettertjes.
Volgende keer ga ik dan toch maar met de auto. Ik vernam ondertussen van personen die met de auto gingen dat er geen vuiltje aan de lucht was om er te geraken en om terug thuis te geraken.

Groepsdwang

Toch een eigenaardig iets, die groepsdwang.

Neem nu de volgende situatie,  op het werk.  Ik mag daar deel uitmaken van een team van drie. We zitten samen met een ander team op de vierde verdieping. Regelmatig dien ik bij mijn opdrachtgevers van de business op de eerste verdieping te zijn. Bijna altijd doe ik die verplaatsing dan via de trap. Het is immers gezond en een beetje beweging doet best wel deugd. Ook als de dagtaak erop zit neem ik de trap naar beneden.

Enkel ’s morgens, om iets voor acht durf ik wel eens de lift te nemen. Is dat door de rugzak die ik dan bij mij heb? Het kan zijn.

Maar zo af en toe gaan we eens een koffietje of iets fris drinken in de cafetaria. De collegae die nemen dan altijd de lift naar het gelijksvloers. Het gebeurde al eens dat ik dan mee stap in de lift. Gewoon omdat ik vond dat ik dan mee moest in die lift. Noem het dus een soort van groepsdwang, want zij zijn met twee en ik bleef dan alleen achter. ‘Ik zie jullie dan wel in de cafetaria’.

Het naar beneden gaan doe ik nu steevast met de trap maar het naar boven gaan is meestal in groepsverband. Waarschijnlijk om ons gesprek dat in de cafetaria gestart was verder te zetten..?

Ervaar jij dat ook, die groepsdwang?

graffiti appel

We konden ons vandaag te goed doen aan een appeltje op het werk. Grafitti_appel

We vroegen ons hier uiteraard af hoe die Engie electrabel erop kwam. Stickertjes alvorens de appel rijp is? Eén of andere CO3 behandeling?

Blijkbaar is er zoiets als gelaserd fruit.

Vanop de site voordewereldvanmorgen dit stukje:

Zo’n plakkerig stickertje dat je eerst van je appel moet peuteren. Wie kent het niet! Irritant he? En ook nog eens een bron van verspilling. Dankzij een Nederlandse uitvinding zijn die stickertjes (en de verpakkingsmaterialen) binnenkort verleden tijd!

Natuurlijk zijn er ook hier al terug voor- en tegenstanders. Voor mij lijkt dit OK, en voor jou?

Eeklo, in het oog van een storm?

Wij Eeklonaren lijken wel in het oog van een heuse storm terecht gekomen te zijn.  Reden hiervoor zijn de fusioneringsplannen van diverse gemeenten rond onze Stad. Ook binnen onze Stad zijn er wilde ideeën om te fusioneren doch geen enkele gemeente in onze geburen heeft oren naar een fusie met onze Stad.
Ook ik laat me wel eens minder positief uit over onze Stad. Nog niet zo heel lang geleden bijvoorbeeld, toen ik het had over het verkeer van en uit onze Stad. Dat moet de blogpost geweest zijn waar ik het langst bij nadacht over hoe ik het gewenste ging neertikken. Simpelweg omdat ik Eeklo niet in een negatief daglicht wilde stellen want al bij al woon ik er wel graag. Er zijn mogelijkheden genoeg om van Eeklo te kunnen genieten, helaas worden die mogelijkheden niet voldoende benut of pakt de Eeklonaar de mogelijkheden niet aan. Neen, de Eeklonaar blijft liever thuis in zijn zetel zitten of gaat het op een ander zoeken. Want op een ander daar is het altijd beter, toch?
Maar goed, ik wijk ver af van waar ik in feite wil over schrijven. En dat is dus dat Eeklo naar het schijnt in het oog van een storm zit.
En dat heeft dus allemaal te maken met de fusioneringsplannen van zowat alle gemeenten in het Meetjesland en daarrond.
Ik ben nogal apolitiek dus ga mij niet teveel aantrekken over politieke kwesties temeer ik meen dat politiek vooral over geld gaat. Postjespakkers. Punt en soit dan ook maar.
Het is niet mijn bedoeling om hier en nu zelf de negatieve en positieve punten van onze stad aan te kaarten, neen dit is eerder een weergeven van de gebeurtenissen die in het nabije verleden plaatsvonden. Tevens ging ik zelf ook eens van enqueteurke spelen.

[Eeklo, in het oog van een storm]

Er was eerst een soort van enquete door radio 2 op de wekelijkse Donderdagmarkt. De Donderdagmarkt – of all places.
(hier was een filmpje van doch het blijkt niet meer beschikbaar te zijn op de site) Synopsis van de enquete: het is gevaarlijk in Eeklo en er wonen vooral marginalen. Althans volgens de personen die van buiten de stad kwamen om de Donderdagmarkt te bezoeken.
Vervolgens kwam de melding van Maldegem dat ze nog liever met Damme zouden fusioneren dan met Eeklo. Maldegem en Eeklo het heeft politiek gewijs nooit geboterd. Nochtans stel ik mij hier de vraag hoeveel jongeren uit Maldegem in Eeklo school lopen en vice versa. Toen ik jong(er) was dan gingen wij graag naar Maldegem en kwam de Maldegemse jeugd graag naar Eeklo. We vonden elkaar wel ‘leuk’. Hoeveel Eeklo-Maldegemse koppeltjes zouden er niet zijn?

Even later kwam Eeklo als item in het nieuws op de Nationale zender.
Hierbij stelt de burgemeester van Zomergem dat hij wel met de burgemeester van eeklo aan tafel wil gaan zitten maar dat dit dan zou zijn om iets te eten. In landgoed den Oker neem ik aan.

Een artikel in De Morgen van 6 Juni door Tim F. Van der Mensbrugghe (1981) deed alvast veel stof opwaaien op facebook. Geert Faes, één van de Eeklonaars die bruisend van ambitie en inzet voor onze Stad is, kaartte daar het bewuste artikel aan.
Het artikel stond zowat de ganse dag bij de top 5 van meestgelezen artikels op de site van de Morgen.
De titel en proloog kunnen alvast tellen.

Eeklo, de eenzaamste stad van Vlaanderen

Reportage. Geen enkele gemeente wil fuseren met de hoofdstad van het Meetjesland
06-06-17, 00.00u

Wat is er mis met Eeklo? Terwijl alle buurgemeenten stomende vrijages beginnen, valt de enige stad van het Meetjesland uit de boot. Waarom wil niemand in zee met Eeklo? ‘Omdat dit een rotstad is’, zuchten de bewoners zelf.

Natuurlijk wou ik dat artikel dan ook wel volledig lezen. Hiertoe diende ik mij te registeren op de site zodat ik nu een maand gratis de anders betalende journalistieke schrijfsels zou kunnen lezen.
Synopsis van het artikel: de meeste Eeklonaars in dit artikel vinden Eeklo een marginale stad geworden.
Toegegegen, ik hoor het ook wel eens rond mij. En dat is al langer dan vandaag. Eeklo is voor marginalen, het is er gevaarlijk, er worden bloembakken gestolen, er is vandalisme, er zijn alleen maar pita bars en interimkantoren, … . Negatief nieuws gaat natuurlijk veel sneller en is gemakkelijker dan iets positiefs te brengen. Denk maar eens aan jezelf, het is makkelijker om iemand af te breken dan iets positief over iemand te zeggen. Toch?

Ik ging dus zelf eens op pad. Op de werkvloer en op twitter.
En dit is een synopsis van de antwoorden die ik kreeg op de vraag: ‘Als ik Eeklo zeg, aan wat denken jullie dan?’.

[Op de werkvloer]

  • Tsja, waar ligt dat?
  • Dat ligt daar aan de weg van Antwerpen naar de Kust toch?
  • De De Vlaemincks, die zijn toch van Eeklo?
  • En Foré was dat ook een renner uit Eeklo
  • Het leen, ja dat ken ik.
  • Iets met luchtballonnen kan dat?
  • ..

[Twitter]

Er wordt zelfs opgeroepen om van het marginale aspect een geuzenaam te maken.

En ingeweken Eeklonaar Jürgen zou Jürgen niet zijn als hij niet vlot meespringt op die kar.

… Elke Eeklonaar met een twitteraccount wordt vervolgens vernoemd 🙂

Of wat dacht je van deze:

Mag ik dus stormpje zeggen? Zo eentje die we nu zelf aan het maken zijn, in een glas water.
Of eerder nog, een klein windje. Zo eentje dat in het geniep – enfin ge weet wel hé.
’t Waait wel over.