Categoriearchief: LifeLog

Shine on me

Al een tijdje hoor ik het nummer Shine on me van Dan Auerbach – jou wel bekend van The black keys, op Studio Brussel. En het geeft mij, net als vele anderen, een zomers gevoel.

Toen we verleden woensdag iets voor 16 uur onze poes naar de dierenarts brachten was het laatste nummer dat ze kon horen op de radio, deze song.

Dus voortaan is dit haar nummer en met een heel klein beetje goede wil hoor je ook Chicabeeeeee –  Chicabeeeeee in plaats van Shine on meeeee – Shine on meeeee. 🙂

e Reader

Vrijdagvoormiddag, ik bel naar ons Ma om te vragen hoe het gesteld is met het lezen van boeken. Ik camoufleer de vraag een beetje door te zeggen dat ik de meeste van mijn boeken zal verkopen en of ze er misschien wel een aantal interessant zou vinden om eens te lezen.
Oh zegt ze, ik lees zeker nog, vooral ’s avonds en in de zomer in mijn bed. Dan neem ik, vanaf het donker is, een pillamp en lees zo mijn boek.
En zo stuurde ik al snel een smsje naar mijn broer met de vraag om mij eens op te bellen. Toen die belde deed ik konde van mijn geniale ingeving. Een reader dat zou het ideale cadeau zijn voor moeder- en verjaardags onzes moederke. Broer ging akkoord en de website van coolblue werd gelanceerd.
Oh leuk, voor moederdag is er een speciale korting op de e-readers. Al snel vond ik de Kobo Aura 2 en bestelde die samen met een beschermhoes. De volgende dag werd het blauwe pakketje rond half tien geleverd en kon ik het inpakken.

Die zaterdagmiddag was het druk bij ons thuis. We waren ’s morgens tot bij Ives, Annelies, Julie – Robbe en Arthur gegaan om al een beetje mee te helpen met hun verhuis die die dag plaatsvond.
Ik inviteerde de ganse bende om bij ons te komen eten zodat de verhuizers zich geen zorgen dienden te maken over wat en wanneer ze zouden eten.
Vanaf één uur was ons huisje dus goed gevuld. Het perfecte moment dus om het cadeautje te overhandigen. Ik zag dat ons Ma zich hier helemaal niet aan verwachtte. Altijd leuk als een verrassing een echte verrassing is :). Al snel nam ik de e reader in handen om die aan de pc te laten opladen. Connectie via ons wifi netwerk, update installeren en kijken wat het apparaat in petto heeft.
Toen iedereen terug naar zijn post was lag de e reader nog bij ons om verder op te laden. De eerste keer dient dat zo een 4 uur te gebeuren. En zo begon het bij mij te kriebelen om ook zo een toestel te kopen.

Tijdens die periode tweet ik dat ik ook wel zo een e-reader wil.

PRO
– Die keer van die geplette banaan die mijn boek naar de filistijnen hielp.
– De waterschade die enkele boeken degradeerde tot vuurkestookpapier.
– Het gewicht van een boek in de rugzak die ik meeneem naar het werk.
– Geen dik boek meer in de handbagage wanneer we op reis gaan
– Het abonnement bij Kobo aan 10 euro per maand om spotifygewijs boeken te lezen.
CONTRA
– Hm ja, het is een e-reader ik heb het boek niet echt in handen.
– Ik heb netflix en kan daar in de trein ook naar kijken. (meer hierover in een andere – hij is bijna klaar en komt er binnenkort aan – blogpost)

Niet veel later.

En dan op Zondagvoormiddag.

Oh ja, ze doen hun best om grappig te zijn en ze zijn het ook, daar bij Coolblue.

100 dagen zonder alcohol

100 dagen

Toegegeven, toen ik er aan begon had ik nooit gedacht dat ik tot hier zou geraken. Het is evenwel geen competitie waar ik aan mee doe of iets dat ik mezelf dien te bewijzen – wat Nick wel wou doen – neen het is, tsja, gewoon.
Sinds de start van ‘mijn’ Tournée minérale hou ik wel meer dingen bij. Kilo’s onder andere. Want sinds 01/02/2017 zijn er zo een drie kilo’s bijgekomen.
En ik probeer onze uitgaven een beetje beter bij te houden. De insteek hiertoe was meer om te zien waar we (onnodig) geld aan uitgeven en dat een beetje beter onder controle te houden. Maar het heeft tot nu toe maar weinig nut gehad. 🙂 Neemt niet weg dat het interessant is, zo een kleine boekhouding.
Zo zie ik dus wel wat ik uitgeef aan drank fel verminderd is.
Alcoholhoudende dranken, dat betaal ik steeds van eigen rekening. De Spa en andere niet alcoholische dranken wordt steeds betaald via ons gemeenschappelijke rekening. De frequentie dat we eens op café (lees de pub in de delhaize) gaan is niet echt verminderd. De tijd dat we daar verblijven en het aantal consumpties dat we drinken is dat navenant wel. En ook daar komt het geld dan meestal uit mijn eigen zak.
Waar het voor februari een goede 250 euro per maand was kom ik nu nog aan een 80 euro per maand. En die 170 euro per maand die gaat sinds kort aan de kant om bij voldoende liquiden iets bruikbaar te kopen. Of een reisje/citytrip te betalen.

Zijn er dan momenten geweest waarop ik zin had in iets met alcohol?
Bwah, neen. Niet echt.
Er was die keer dat we met vrienden gingen eten. Dat viel dan net in de maand Februari, de maand van den Tournée Minérale. Dus ja, daar was het meer uit principe om niet mee te drinken.
En er was vrij recent het lentefeest van Rune, de oudste zoon.
Toen voelde ik mij af en toe wel eens een buitenbeetje. Ik denk dat er met uitzondering van mijzelf niet één iemand van de volwassen aanwezigen was die geen alcohol tot zich nam. Naarmate de avond eindigde zei ik wel eens, zo dat halve bakje bier heb ik dan ook binnen; Het moeten er zowat evenveel geweest zijn als op het feest van de dochter en mijn petekindje, een jaar geleden. Met als verschil dat we ’s avonds laat niet in de lounge gingen zitten om wilde verhalen te vertellen. Nu ja, de dag waarop het feest was leende zich ook niet echt om te blijven napraten; het weer was een beetje minder en de volgende dag was voor de meeste aanwezigen een werken- al dan niet schooldag.

En nu?
Nu het terug wat warmer wordt buiten en we met zijn allen naar de terrasmomenten uitkijken denk ik wel eens om iets met alcohol te drinken. Maar ik zal mij zeker niet laten verleiden om terug 3 Duvels per avond te gaan drinken. Of een tiental pinten achterover te gieten op een vrijdagavond. Of één of meerdere gintonics te drinken als aperitief op een zondag.
Neen, een goed glas wijn, met een kaasje of tapas moet wel eens kunnen. Of zo een geuze boon op ons zonovergoten terras. Ja zo een Geuze – ik schreef hier in 2011 al eens over, dat lijkt mij het ideale biertje om de eer te geven als mijn eerste alcoholbevattend drankje sinds 31/01/17.

Oikos yoghurt

[Dit is echt geen reclame-blogpost]

Proloog
Griekse joghurt dat is helemaal niets voor mij.

Ik dacht nu zo dat ik verleden week een oikos yoghurt in de ijskast van het werk gezet had. Een reminder in mijn outlook agenda die mij daar omstreeks 10.15 deed aan herinneren bevestigde dat gedacht. Echter, toen ik met het water in de mond bij die ijskast aankwam bleek de oikos yogurt niet aanwezig te zijn. Ik moet mij dus vergist hebben over de aanwezigheid ener yogurt in de ijskast.

Hoe is zo een Oikos yoghurt dan in de ijskast van het werk terecht gekomen?

Tot enkele weken geleden dacht ik dat Oikos yoghurt niets voor mij was. Ook al had de vriendin het toen in huis gehaald, ik zou daar geen potteke van eten, laat staan van proeven.
Oikos yoghurt van Danone staat voor Griekse yoghurt; Ik ben echt wel fan van de Griekse keuken, maar de yoghurt – onder meer gebruikt in tzatziki – dat vind ik niet te eten.
Tot over een week of twee. Ik had zin in een yoghurtje en er stonden alleen Oikoskes in de frigo. Ik had de keuze tussen eentje met caramel of eentje met appel-kaneel.
Zou ik dan toch eens proberen? Ik was alleen thuis dus alle gevolgen kon ik op mijn eentje dragen.

… Die eerste schep die ik nam en proefde. Maar lekker. Gelijk een engelke die op jouw tong piest zeggen ze bij ons. Dat smaakte echt naar meer. En het werd steeds lekkerder. De bodem van zo een potteke is gevuld met – rarara caramel – en de mengeling met de yoghurt is echt heel lekker. Zo lekker zelfs dat ik ongezien het potteke uitlikte 😋

En zo kwam het dus dat ik daags nadien ook een potteke meenam naar het werk. Eentje met appel.
Daar plaatste ik het ’s morgens in de ijskast om het dan in de namiddag te kunnen opeten. Ik zat evenwel op een ander verdiep en dacht het Yoghurtje dan wel op een andere dag op te zullen likken eten. Dus ik schreef een reminder in mijn agenda ‘dat er nog een potteke Yoghurt in de ijskast staat’. Niet dat ik het anders vergeten zou zijn, maar het is een gewoonte geworden om zowat alles in mijn agenda aan te brengen. Het is gewoon leuk om dan na een aantal maanden of zelfs jaren nog eens naar een bepaalde dag te kijken en er aan herinnerd te worden wat je die dag dan deed. Net zoals ik wel eens door dit blog navigeer om te zien wat ik x-aantal jaar geleden op een bepaalde dag schreef. Dagboekgewijs als het ware.

Maar goed, dit alles haalt mijn yoghurtje natuurlijk niet terug.
Gelukkig zijn er hier grootwarenhuizen genoeg in de buurt. Deze middag zal er dus zeker een Oikoske gegeten worden.

Of, ik heb het dan toch opgegeten, verleden week vrijdag en daar geen notitie in mijn agenda van gemaakt.. Neeeuuh, dat kan niet. Ik zou het mij zeker herinneren.

Epiloog
Waarom Danone voor de naam Oikos koos is mij evenwel een raadsel.

Tweevoudig uurtarief

Naar aanleiding van mijn recente blogpost over energieverbruik bleken toch een aantal personen, net als ik, niet op de hoogte te zijn van de kost van het verbruik tijdens feestdagen. Deze kost is immers gelijk aan de kost tijdens de weekdagen. Geen daluren dus. Tevens kreeg ik de vraag wanneer de dal- en piekuren van toepassing zijn. Dat blijkt immers afhankelijk per gemeente. Bij ons in Eeklo is het alvast pieken tussen 07 en 22 uur. Maar er zijn gemeenten waarbij de piekuren reeds om 06 uur starten om vervolgens om 21 uur over te gaan in daluren.
Hoe zit het met de dal- en piekuren in jouw gemeente? Zoek het hier op.

Niet uitverkoren

Woensdagavond, ik kijk via de tv gids van telenet wat er ons die avond aan programma’s aangeboden wordt op de digitale televisie. Bij VTM zie ik ‘de uitverkorenen‘ staan, maar deze titel doet helemaal geen belletje rinkelen. Dus we kijken niet. Ik zit vrijwel alleen in de living dus dan is er nogal snel voetbal op televisie. Niet dat het moet, maar gewoon. Voetbal – omdat er anders toch niet veel is. Ik zou naar een serie op netflix kunnen kijken maar feit is dat ik de laatste tijd weer verliefd ben op een meisje van weleer. En voetbal moet je niet echt volgen zodat ik tijdens de wedstrijd meermaals naar dat meisje kan overschakelen. Eens ik vind dat ze een beetje rust verdient, want het is een heus avontuur waar ik haar doorstuur, schakel ik terug over naar den voetbal. Ik wil immers The rise of the tomb raider zo compleet mogelijk uitspelen. Alles vinden als het ware.
Maar goed, ik dien het te hebben over de uitverkorenen. Het deed dus geen belletje rinkelen toen ik daar op woensdagavond naar de tv gids zat te kijken.
Maar toen ik donderdag onderweg naar Brussel de krant las in de trein viel mijn oog op het TV Rapport van ene Tom in het Nieuwsblad. Dagelijks pent die man zijn televisiebelevenissen van de avond ervoor neer. En hij had het over, ja juist, de uitverkorenen op VTM. En daar las ik dat het een programma is waarin de hoofdrol weggelegd is voor Nicholas. En van Nicholas, daar ben ik best wel fan van. Niet echt fan fan, maar ik kan die gast wel af. Net als zoon Rune trouwens, die vind dat ook wel een OK gast. Het programma zou ook een tijdje mysterieus aangekondigd geweest zijn gedurende de voorbije weken maar ik heb daar niets van gemerkt. Niet op facebook, twitter of andere kanalen. Nicholas ligt zeker aan de basis van het feit dat ik hier niets van gemerkt heb, met zijn trucs toch altijd.
Dus gisterenavond, zoon Rune en ik waren samen met jongste zoon Ebbe alleen thuis. Dus we keken naar de uitverkorenen. Jammer genoeg hadden we het niet opgenomen waardoor we de verplichte reclame er moesten bij nemen.
Het programma dus, wel dat kon mij maar matig boeien. Het programma gaat over 10 personen, de uitverkorenen, die per 2 opgevoerd worden in een aflevering. Die 10 personen werden gecast nadat Nicholas in het ganse Vlaamse land -tig personen had gepush pocket. Ge weet wel, in plaats van ongezien iets uit iemand zijn zakken halen -dat is pick pocket- gaat het hier over iets ongezien in iemands zakken steken. Op dat ‘iets wat hij in de zakken stak’ stond een uitnodiging om deel te nemen aan een televisie programma. Uit de vele reacties haalde men dus deze 10 personen.

De uitverkorenen dienden zich aan te melden om een vragenlijst in te vullen. En op basis van die vragenlijst kan Nicholas dan bepaalde trucs uitvoeren op betrokken personen. Zo wist hij dat een vrouwelijke uitverkorene graag via de webwinkel zalando shopt. Nicholas had er niet beter op gevonden om het meisje op te bellen, haar te zeggen dat ze eens naar Zalando diende te surfen want er was een ongelofelijke aanbieding beschikbaar. En ja hoor, het meisje kocht op zalando een zwarte Jump suit, dewelke ze even later, mirakelgewijs, in haar auto terug vond. Die dekselse Nicholas toch. Echter het meisje wist helemaal niet wie achter dit mirakel zat. Even dacht ze zelfs dat haar vriend haar ten huwelijk zou vragen toen ze een briefje kreeg in een gentse koffiebar. Daarop stond dat ze een ring diende uit te doen, die vervolgens in een servet moest draaien en die servet in een glas water moest dompelen. Weg ring. Ring in lamp boven haar hoofd. Geen trouwaanzoek. Weg hoop.

Of de truc met de nummerplaten doordat een deelnemende politieman op zijn briefje vermeld had dat hij de nummerplaten van vrienden hun auto makkelijk kon onthouden. Of die truc met zijn identiteitskaart die tussen een dubbel glas zat..
De uitverkorenen wisten tot op helemaal niet wie hier achter zat. De politieman dacht wel heel even dat de persoon wel een neef kon zijn van ene Nicholas maar was daar verder niet blijven bij stilstaan.

Soit, kijk zelf maar.

De trucs zijn best wel OK en laten mij als kijker terug achter met het gevoel van ‘hoe doet hij het toch’. Maar 4 trucs in een programma van meer dan één uur. En trucs die we wel al eens soortgelijk gezien hadden in andere road shows van Nicholas. Neen. Ik denk niet dat ik de volgende keer nog kijk. Of ik zou moeten weten hoe het komt dat Nicholas ervoor zorgde dat ik voordien helemaal niet wist van het bestaan van dit programma.

Energieverbruik

Het is nu goed anderhalve maand dat we een boxx hebben. Tijd om een aantal foutieve gedachten van mezelf langs de kant te schuiven. En een kleine tip aan de ontwikkelaars van boxx.
Of we op dit moment voldoende betalen met onze maandelijkse voorschotten is absoluut niet duidelijk. Ik baseerde deze voorschotten over ons totaal verbruik van vorig jaar dus ik denk dat we zeker wel in de buurt zitten van een nuloperatie aan het eind van het energiejaar.
Volgens boxx hebben we voor de maand April €93 meer verbruikt aan energie dan ingeschat.
Dit komt doordat boxx zich nog niet op geen voorgaande, gelijkaardige maanden kan baseren.
Het was misschien een idee voor de ontwerpers van boxx om een soortgelijk gezin als vergelijk voor ons verbruik te nemen in plaats van de vorige maand. Nu lijkt de maand Maart als referentiemaand genomen maar daarin hadden we boxx slechts 9 dagen in gebruik.

Wat ik zelf verkeerd in gedachten had was de kostprijs van de energie. Voor elektriciteit is deze immers afhankelijk van het tijdstip van de dag. Maar daar waar ik dacht dat er 3 tarieven waren zijn het er dus maar 2. Logisch want we hebben maar 2 meters, een dag- en een nachtmeter. Het moet van in de tijd zijn dat ik op project zat bij Eneco dat er sprake was van een drievoudig uurtarief. Ik dacht dus nog steeds dat de elektriciteit duurder was tijdens piekuren.
Wat ik ook dacht is dat het elektriciteitsverbruik op een feestdag automatisch naar de nachtteller ging. Maar op boxx zag ik dat niet. Tijdens feestdagen is de grafiek tijdens het dagtarief rood en tijdens de nacht blauw. Net zoals bij andere weekdagen. Tijdens het weekend is dat uiteraard de ganse dag blauw. Dus verbruik tijdens feestdagen die in de week vallen staat gewoon gelijk aan alle andere weekdagen. Geen feestdag dus voor de elektriciteit.

Dagje Boudewijnpark

Zondagmorgen zo rond kwart na negen. Ik sta in de keuken te wachten tot dat mijn nespresso koffietje doorgelopen is, ondertussen denkende hoe ik de geplande brunch voor ons tweetjes zal organiseren.

Onze kleinste sloeber speelt ondertussen op zijn speelmat.
Mijn vrouwke haar telefoon gaat plots stil af. Ik waag het om de telefoon op te nemen.
‘Hey Christophe, An hier, goede morgen. We hebben twee kaarten over om naar het Boudewijnpark te gaan, hebben jullie zin om mee te gaan.’
‘Hm ja, klinkt wel leuk, maar ik heb al één en ander gepland voor vandaag en vanavond speelt mijn ploegske tegen die van Brussel.. [Denkt na].. En Joyce ligt nog in bed… Nee, maar toch bedankt’
Terwijl ik mijn koffie drink en samen met Ebbe een paaseitje eet denk ik dat het toch wel leuk zou zijn om eens met dat klein manneke naar het Boudewijnpark te gaan. Hij is tenslotte de 2 jaar gepasseerd en zou toch wel al eens op een attractie kunnen zitten, hangen, liggen, vallen, duiken, springen en weer opstaan.
Dus ik ga met  Ebbe op de arm en met de telefoon in de hand naar ons slaapkamer om te kijken of de mama wakker is.  Ah, die is wakker en kijkt naar een aflevering van Thuis.

‘An belde zonet en vroeg of we zin hadden om mee te gaan naar het Boudewijnpark. Ik heb nee gezegd, maar heb nagedacht en zou het toch wel leuk vinden om mee te gaan, bel jij eens terug naar An?’.
Een uurtje later werd er aangebeld. Op naar Brugge met een tussenstop aan de mac donalds te Maldegem. Niet om er te eten, het was immers nog geen elf uur, maar om Alain, vergezeld van eigen kroost + 1 vriendje op te wachten. Zo waren we met 10.
Het was ter gelegenheid van het Rode Kruisfeest dat we kaarten ter beschikking kregen. Zo bleek het wel behoorlijk druk te zijn. De parking van Boudewijnseapark was volzet en ook waren de meeste plaatsen in de aanpalende straten reeds ingenomen.
Wat mij het eerste opviel in het park was dat de grote vogels nabij de ingang vervangen waren door een klein waterpark. Hoewel het niet echt warm was waren er toch een aantal kinderen in Bobo’s AquaSplash, want zo noemt dat waterparkje, aan het spelen.
Tijd om even aan te schuiven voor de eerste attractie. Meteen ook de allereerste paardjesmolen voor Ebbe.
Ebbe op de paardenmolen

Vervolgens stapten we naar de Orca, de rollercoaster van het boudewijnpark. Na de controle en dus bevestiging dat Ebbe er lengtegewijs op zou mogen begonnen we aan te schuiven. Een half uurtje later namen we plaats in de wagentjes. Ebbe nam met veel plezier plaats naast zijn mama en beleefde zo zijn eerste roetsjbaan-plezier. En hij vond het wel heel leuk.
Ebbe zijn eerste rit op een roetsjbaan

Toen de grotere kindjes aanschoven om op de piratenboot te zitten namen wij even pauze om te eten en naar de flamingos te kijken.
Vervolgens stapten we naar de vliegende dolfijntjes.

Toen kwam ik tot de vaststelling dat ik alweer op geen enkele foto stond. Dus bij deze deed ik een selfie avant le lettre.
Selfie avant le lettre

Na een wandeling doorheen de mini farm vleiden we ons even in de grasweide, genietend van het zonnetje. En Ebbe toonde nogmaals dat hij een muziekfan is. Hij zag een vreemd doosje waar muziek uitkwam en inspecteerde dat ten volle.
Ebbe controleert het doosje

Een dansje vol verwondering was uiteraard ook nodig…

We wandelden nog even voorbij de zeehonden en -leeuwen en toen was het tijd voor de show met de dolfijnen.
Ebbe keek vol verwondering naar deze zoogdieren en gaf hun, samen met de rest van de zaal, een oorverdovend applaus na het slagen van één of ander truukje.

En zo was een dolfijne in het boudewijnpark al aan zijn eind gekomen. Fijn dat we er bij konden zijn.

Ontspannen in de tuin

’s Avonds na een dag werken, of als ik het geluk heb om op een zonnige dag thuis te kunnen werken, of gewoon; als we thuis zijn en de zon schijnt dan ga ik  graag eens naar buiten. En dan kijk ik in onze tuin naar het groen rond ons. En dan hoor ik de vogeltjes fluiten. En ik fluit dan stilletjes met hun mee. Zalig de Lente. En de zon. En dat groen. En die rust.

Fluit jij ook mee?

Haal mij van de rol

Iedereen kent het wel zeker, wanneer je je mailbox opent zit er meer ongewenste mail tussen dan mail die meer of min belangrijk is.
Elk mailprogramma heeft zowat zijn eigen spamfilter maar toch zit je postvak in nog steeds vol met troep. En zo gebeurt het wel eens dat je in een hevige wisbui bijna al de mails verwijderd inclusief die ene belangrijke mail die je meldt dat je zonet een paar miljoen euro won.
Op vele van die mails staat er, verplicht, een link naar een site alwaar je je kan afmelden voor de bewuste mailservice. Maar veelal heeft dit als gevolg dat je nog meer mail zal ontvangen. Je hebt als het ware het bestaan en het gebruik van je emailaccount net bevestigd. En daar komen de kraaien graag op af.

Gisteren kreeg ik via Jurgen een link door naar de diensten van Unroll.me.
Ik heb zopas mijn online accounts (gmail en live) gezuiverd van nieuwsbrieven waarop ik mij ooit eens geabonneerd op (zou hebben) heb.

Nu nog de mail die op mijn telenet account toekomt bij gmail of outlook.com laten toekomen en de zuivering kan daar ook beginnen.