Categoriearchief: LifeLog

Doordraaien

Kijk, ik draai graag eens door. En dat doe ik graag samen met enkele anderen. Tijdens weekdagen, zo een uurtje tussen 12 en 13 uur als het kan.

 

Radiomakers moeten steeds inventiever zijn om luisteraars te behouden. Interactief zijn. De luisteraar mee laten bepalen wat uitgezonden wordt. En de radiozender waar ik zo goed als altijd naar luister doet dat goed op muzikaal gebied. Daar waar het bij Radio één vooral over meepraten gaat over de dagelijkse voedseldriehoeken, hoofddoeken op het werk of andere politieke items gaat het bij Studio Brussel vooral over de muziek. Zo zijn er diverse items tijdens de uitzendingen waarin de luisteraar betrokken wordt. De ene keer te veel de andere keer te weinig maar je kan moelijk voor iedereen tegelijk goed doen.

[Draaitdoor]

En dat doordraaien dat gaat over een programma op die zender hetwelk tijdens niet verlofperiodes uitgezonden wordt.

Het concept is eenvoudig; Er wordt een plaat gespeeld en bedoeling is dat de luisteraar er een volgende plaat aan linkt. Er moet ergens een verband zijn tussen de plaat die gespeeld wordt en de plaat die er aan gelinkt wordt. Eenvoudig voorbeeld: Black van Pearl Jam wordt gespeeld en de link voor de volgende plaat is Paint it Black van de Rolling stones. Het kan ook veel verder gezocht worden, jij als luisteraar bent vrij van te zoeken waar je wenst. Wat er uiteindelijk gespeeld zal worden, wordt bepaald door de radiomakers.

En dat interactieve is best wel leuk. Zo kan je via twitter jouw volgende plaat kenbaar maken. Dit doe je door middel van de hashtag #draaitdoor aan jouw tweet toe te voegen. Ik zelf laat mijn kommeke soep in de refter van het werk er meestal voor en eet zo mijn boterhammetjes aan de computer. Gewoon omdat de interactie met andere luisteraars leuk is. De muziek is niet altijd top maar de soort van spanning of het al dan niet jouw liedje zal zijn maakt het dus een leuk programma. Best wel leuk omdat je dan via twitter kan volgen wie welke plaat suggereert. Gewoon de hashtag draaitdoor volgen en hop daar heb je de suggesties. En zo leer je ook wel andere twitteraars kennen. En maak je er een soort van wedstrijdje van. Of tweet je al eens ‘Kijk zie, jouw suggestie wordt gespeeld ‘ ;  ‘de koning van draaitdoor!’; ‘Oooh, nu dacht ik dat het jouw plaatje ging zijn, net niet..’ etc. Niet echt waaaw allemaal, maar leuk. Is het niet @KrsLmrcht ; @mattvanleeuwe, @domi_en_thomas , @elledewee, …

Zelf heb ik een lijstje liedjes opgelijst in een kladblok bestandje. Een lijstje van liedjes dewelke ik wel graag nog eens zou horen en waarvan ik hoop dat ik ze op één of andere manier kan linken aan een voorgaande plaat.

Linken kunnen ook doorgestuurd worden via sms (0.5 eur/sms) of sinds vrij kort ook via de stu bru app op de smartphone.

En daar wringt nu het interactieve schoentje. De app, best wel handig want het kost je geen 0.5 euro meer om iets aan Studio Brussel kenbaar te maken, is nogal asociaal. Die app is er evenwel al langer maar die wordt tegenwoordig veel meer gepromoot.

’s Morgens, iets voor half zes pleeg ik wel eens de app te gebruiken om de stubru crew een goede morgen te wensen en om een plaatje als ‘vroege vogelaar’ aan te vragen doch de hashtag #draaitdoor op twitter wordt duidelijk veel minder gevolgd. Nochtans is de app een asociaal iets. Je ziet niet of jouw berichtje gelezen is. Och toch wel, er staat een vinkje bij jou bericht. En uitzonderlijk zal er wel eens op geantwoord worden door iemand van de radio. Maar niemand, met uitzondering van het team bij studio brussel, ziet wat je stuurde. Gedaan interactie, gedaan plezier.

Daar waar het programma de laatste tijd gepresenteerd werd door een enthousiaste Kim Muylaert werd deze plek terug ingenomen door Siska Schoeters. Ik heb het altijd wel gehad voor de presentatiestijl van laatstgenoemde. ’s Ochtends opstaan met Siska was top. Nu is het dankzij Linde ook nog altijd top.  Maar draaitdoor met Siska is geen top (meer). Neen, sorry hiervoor Siska, maar het lijkt echt alsof ze daar tegen haar zin zit. Ik merk het enthousiasme van weleer niet meer. Mogelijks heeft de tv microbe haar nu nog meer gebeten en ambieert ze duidelijk meer dan een uurtje draaitdoor op onze geliefde zender.

 

 

 

 

Geen compensatie

Een mens, die moet zo af en toe zijn ei eens kwijt. En dat gebeurt bij velen wel eens op café. Maar aangezien wij de laatste jaren nog maar weinig op café gaan is dit blog zowat mijn eigen café geworden. Ik neem er naargelang het tijdstip een koffietje, cola of spa bij, zet mij neer of ik sta, zoals nu, recht aan mijn geïmproviseerde stand up desk en ik doe mijn verhaaltje. Eerst tegen mijzelf om het daarna de wijde wereld in te sturen door een druk op de ‘Publiceren’ knop. Weinig interactie op het moment van schrijven, dat is waar. maar voel je vooral vrij om te antwoorden in de commentaren die voor iedereen toegankelijk zijn 24/24 7/7.

Meestal heb ik massa veel data in mijn hoofd over wat ik schrijven zal. En in het begin geraken mijn vingers dan ook bijna in een knoop om het zo snel mogelijk getikt te krijgen. Maar na verloop van tijd denk ik dat de post te lang aan het worden is en dat ik dan maar de rest van de data dien op te kroppen voor een volgende keer. Of ik merk dat de uiteindelijke inhoud van de blogpost totaal niet is met wat de intentie ervan was. Zo gaat het toch ook regelmatig op café. Je begint aan een gesprek en plots is dat gesprek een totaal andere weg ingegaan als wat de bedoeling was.

Zo ook nu. Ik moet zelfs al eens denken waarover ik ging schrijven. Gelukkig stond mijn titel er al. ‘Geen compensatie’;

Juist, terwijl ik daarnet vluchtig aan het kuisen was kreeg ik telefoon van de verkoper uit de Volkswagen garage. Zoals de meeste al weten hebben we ons in Januari 2017 een nieuwe auto gekocht. De Peugeot, 9 jaar oud en 240.000 km op de dieselmotor was aan vervanging toe. Bij Peugeot zouden we niet blijven, niet om wille van de auto maar des te meer om wille van de garage…

Na vele bezoeken aan verschillende merken die een zeven zitter aanbieden en de daarbij gaande proefritten met een Opel, Ford, Nissan, BMW en Volkswagen, viel onze keuze op het laatste merk en in het bijzonder op de 5 zitter Tiguan; Alé, mijn keuze.

Bestelbon getekend op 25-01-17, uiterste leverdatum 23-07-17. We konden beginnen aftellen. Maar dat aftellen, zoals je kan lezen in deze blogpost, dat bleef maar duren.

Om de Peugeot, waar we nu nog dus zeker nog een maand moeten blijven mee rijden, toch veilig te houden zijn er nieuwe ruitenwissers nodig. Ook een onderhoud is aan de orde want die zou al 10K geleden gemoeten hebben.

Een aantal van mijn lezers zeiden me om toch maar iets van compensatie te eisen. Zelfs een wagen gaan huren en de factuur hier dan doorrekenen in de uiteindelijke aankoopfactuur werd geopperd.

Zaterdag gingen we dus nog maar eens tot bij de garage waar we de VW bestelden. Ik had al eens een mail gestuurd met een heuse uiteenzetting en nu vertelde ik nogmaals dat een onderhoud aan de orde is en dat ook de ruitenwissers vervangen dienen te worden. De verkoper ging even praten met zijn baas en kwam terug om mij te melden dat een onderhoud niet diende te gebeuren. Dat in geval van panne zij zouden instaan om mij te depanneren. Hm. In geval van panne. Stel je voor, ik rij dagelijks met de auto van en naar Brussel. Ik zou, door het niet doen van een onderhoud hetwelk zich opdringt, toch niet graag in panne vallen. En nog meer, mijn verzekering dekt ook zo een dingen. En wat dan verder, als de auto in panne valt. Een vervangauto? Een gratis herstelling?

De verkoper zou de maandag dus nogmaals bij de district manager informeren en mij dan contacteren met wat zou kunnen. Dus daarover kreeg ik eerder telefoon. Volkswagen kan niets compenseren. Ook al zijn we nu 8 weken na schriftelijk opgestelde leverdatum; enige vorm van compensatie is niet mogelijk.

Ik weet heel goed dat ze daar in de garage niets kunnen aandoen, maar van hogerhand zou er toch wel iets gedaan mogen worden.

Laat de auto voor wat hij is zei de vriendin. Ga voor iets anders kijken, ook al wil je zo graag die Tiguan.

Neen, dat is geen goede start voor mij bij VW. Maar zij zijn groot en ik ben klein en dat is niet eerlijk.

 

 

NaamNummer

Een nummer toevoegen aan iemand zijn naam om die persoon dan uniek te maken, ik hou daar niet zo van.  Een emailaders bij telenet in het formaat ‘voornaam.familienaam1@telenet.be’ vind ik niet aangenaam. Maar omdat een emailadres uniek moet zijn en er wel meer koeien zijn die blaar noemen is dit dus niet op te lossen. Men kan wel nog proberen of familienaam.voornaam@telenet.be beschikbaar is maar in vele gevallen is dit tegenwoordig ook niet meer mogelijk. Gelukkig was ik er vrij snel bij en was mijn voornaam familienaam combinatie nog beschikbaar. Ook voor de kinderen zorgde ik snel voor het gepaste emailadres bij deze provider.

Op de middelbare school waar Rune gaat is er echter wel een probleem indien er meerdere leerlingen zijn met dezelfde naam.

Op school maken ze gebruik van Smartschool. Op zich best wel een goed systeem maar onze Rune die blijkt nu al in het derde middelbaar te zitten terwijl hij net de overstap van het lager onderwijs naar het middelbaar deed. Groot was zijn verbazing dus toen hij inlogde en de agenda zag voor een naamgenoot uit het derde TSO. ‘Papa…..!’

Op school maakten ze daar nu komaf mee door een 2 aan zijn naam te plakken. Rune.Bauwens2. Ik vind dit niet kunnen. Dat is zijn naam niet en hij is zeker al niet nummer 2. Dat we gewoon maar een nummer zijn in de maatschappij dat is zo, maar dat moet niet weerklinken in de naam. Het is toch zo moeilijk niet om een naam uniek te maken in een databasesysteem? Doe ermee wat je wil maar hang toch geen nummer achter iemand zijn naam.

 

Alcohol in het verkeer

Er is opnieuw veel om te doen in het Nieuws. Alcohol drinken en rijden. Moet er een alcoholslot in de auto of dienen we met z’n allen nu maar eens de mentaliteit te gaan wijzigen.

[Vluchtmisdrijf]

Feit is dus dat er afgelopen weekend terug doden gevallen zijn, te wijten aan ongevallen waarbij de aanrijder alcohol gedronken had. Er gebeuren wel meer ongevallen waarbij de aanrijder al dan niet gedronken had, maar ik denk dat het vluchtmisdrijf dan toch eerder voorkomt indien er alcohol of een andere drug bij gemoeid is. De aanrijder weet dat hij absoluut in fout is en wil hier ontsnappen. Veelal zal hij zich na verloop van tijd dan wel zelf gaan aangeven, in de hoop dat de toegestane promille reeds bereikt werd.

[Even over mijzelf]

Nog niet zo heel lang geleden durfde ik er mij ook wel eens aan bezondigen. Na enkele pinten te hebben gedronken toch nog met de auto rijden. En ik heb dat jaren gedaan.  Want overal is er toch de mogelijkheid om iets alcoholisch te drinken. En het hoort ook zo te zijn. Ik kon mij in de tijd echt niet voorstellen dat je op café ging en daar alleen maar water, cola of limonade zou drinken.

[Naar de voetbal]

Er was een tijd dat ik, samen met een vriend, bijna alle thuiswedstrijden van Club Brugge bijwoonde. In het naar daar rijden hoorde reeds een pint aanwezig te zijn. We stapten toen het tankstation binnen en haalden ons daar, als het even kon, een halve liter. En ook voor de wedstrijd en tijdens de rust haalden we ons een pint. Na de wedstrijden stopten we dan ook nog eens aan een tankstation om een pint te halen. Het gebeurde dan zelfs dat we voor we naar de match vertrokken al op café hadden afgesproken alwaar we toch ook één of twee pintjes dronken.

[Op café]

Er was een tijd dat ik dagelijks op café ging. En dan dronk ik geen cola, water of limonade. En dan was ik meestal met de auto gekomen. Niet dat ik, met de vele vrienden die in het café aanwezig waren, heel veel pinten dronken maar het waren er zeker te veel om nog te rijden. 5 misschien (goh of 10?)? Maar uiteraard werden we niet zat. We werden, in ons ogen, bijna nooit zat.

[Geen alcohol?]

Ik zal nu zeker met de vinger gewezen worden aangaande het drinken van alcohol maar goh, ik lijk wel te beginnen filosoferen over het gebruik ervan. Is dit nu doordat ik al een tijd lang geen alcohol meer drink? Er moet iets van zijn (zeker). Feit is wel dat ik vroeger dacht dat ik mij niet zonder zou kunnen amuseren of dat ik er niet bij zou horen als ik niet dronk. En nu hoor ik nog regelmatig de vraag over waarom ik niet eens een glaasje zou drinken. Ik wil dat zeker wel doen maar op dit moment heb ik daar echt geen behoefte aan. Hte is nog zo makkelijk om geen alcohol te drinken als ik ergens naar toe ga. En toch mis ik het ergens wel, zo een glas wijn en aperitief als we gaan eten. Maar is het wel ‘missen’ dat ik doe? Of is het toch maar de gewoonte of idee dat we iets alcoholisch moeten drinken tijdens, voor en na het eten. Stel dat er geen alcohol bestond, zou je dat dan missen? Puur hypotetisch natuurlijk. Want het is er nu éénmaal en je kan het niet wegdenken. Zou de horeca er onder lijden? Zou er dus minder op café gegaan worden indien er geen alcoholische dranken waren? Ik denk eerlijk gezegd, en jammer genoeg, wel. Want alcohol heeft een te grote aantrekkings- (en jawel verslavings-) kracht. Zal de hoevelheid die gedronken wordt op café veel minder zijn indien er geen alcohol meer beschikbaar is? Ik vrees daar dan ook weer voor, want het is wel zo dat je niet kan volgen met een bierdrinker als je zelf frisdrank drinkt. Hoewel ik zelf wel kan volgen als ik alcoholvrij bier drink. Echt wel.

[Mentaliteitswijziging]

Dit drinkt dringt zich dus echt wel op. Een alcoholslot in jouw hoofd als het ware.  Ik hoorde dit weekend nog dat de jongeren tegenwoordig een préparty organiseren. Daar voldoen ze zich eerst, bij iemand thuis, aan de nodige alcoholische dranken vooraleer ze op café gaan of naar een fuif of dancing gaan. Dit omdat het allemaal zo duur is in den uitgang. Maar aan de andere kant heb ik toch het idee – en hoop ik het toch ook met 2 kinderen te hebben die stilletjesaan op de uitgaandersleeftijd komen – dat de jongeren zich meer bewust worden van het gevaan van alcohol. Althans van het zich met alcohol in het verkeer wagen. Helaas moet ik hier wel steeds terug denken aan een aflevering van Typisch mensen op TV waarin jongeren bewust een auto instapten waarbij ze wisten dat de chauffeur gedronken had. En nog niet zo lang geleden stond ik zo goed als alleen aan een bar op een festivalweide waar alleen Jupiler 0.0 geserveerd werd. De bar waar ik steevast diende te bevestigen dat ik echt wel een 0.0 wou drinken. Maar toch, zoals gesteld, ik geloof er in dat de huidige generatie jongeren zich minder als chauffeur opwerpt als ze alcohol gedronken hebben.

[stop]

Er zit nog veel in mijn hoofd om verder te tikken maar ik ga het er even bij houden. Ik heb veel moeten wikken en wegen hoe ik dit hier allemaal zou neerschrijven en of het wel in deze blogpost zou passen. Maar het is nu zoals het getikt is en ik laat het er hier nu even bij. Uiteraard ben ik wel benieuwd naar jullie idee hierover, dus:

Hoe denk jij er over?

 

Want

[Want], als in, dat wil ik (graag hebben). Beddi, een slimme wekker.

De Philips wake up light staat ondertussen een goede zeven jaar op mijn nachtkastje dus deze mag nu ook wel eens vervangen worden. Tijd om mee te gaan met de tijd natuurlijk.

BEDDI is meer dan alleen een klok of wekker die de tijd voor je aangeeft. BEDDI is ook een smartphone docking of oplaadstation, een muziekspeler, een wake-up light, de bediening voor je smart home, en meer.
De Philips wake up light kan ook als radiowekker gebruikt worden maar dan word je meestal wakker gemaakt met een song die helemaal niet bij het ontwaken past. Eens ik in de badkamer ben dan kan gerust de radio spelen maar bij het moeten ontwaken kies ik bijna altijd voor het geluid van de vogeltjes. Maar het doet die vogeltjes een soort van oneer aan. Want als ik nu vogeltjes hoor fluiten associeer ik dat nogal vaak met het vroege opstaan. Want zoals u weet sta ik tegenwoordig, op werkdagen, om vijf uur op. Ook de pauken heb ik meermaals ingesteld als alarm maar daar sliep ik veelal door. Geen idee waarom.
Naar ik lees kan zelfs de koffie klaarstaan met behulp van de beddi. Dat scheelt mij alvast terug een druk op de knop van de nespresso.. .
Dus bij deze, iemand interesse in de Philips wake up light? Ik maak graag een prijsje voor u.

Aftellen

Eind Januari mocht ik beginnen aftellen naar eind juni. Omdat ik die periode meestal in de geburen van een weiland in Werchter ben verlengde ik dat aftellen met enkele dagen tot begin juli. Maar toen moest ik dat aftellen alweer verlengen naar 23 juli. Dat was de uiterste datum naar waar ik zou moeten aftellen. Maar 23 juli werd 16 augustus en omdat we dan in verlof waren en niet in ons Belgenland aanwezig waren velengde ik het aftellen van mijn kant dan maar terug met enkele dagen tot 23 augustus. Maar op 23 augustus kreeg ik te horen dat ik, en in uitbreiding wij, nog verder dienden af te tellen naar een nog niet nader bepaalde datum. Mogelijks zelfs een datum in week 46 van dit jaar.

Maar afgelopen zaterdag werd ik uit mijn aftellijden verlost. Het duurde even vooraleer ik de finale datum te weten kwam want dit werd telefonisch uit de doeken gedaan als was het een klein mysterie dat opgelost zou worden.

Het finale aftellen begint dus.

Kennismaking

De kleinste, onze Ebbe, die mag dus ook al naar ’t school. Toen hij precies 2 jaar en 7 maand was gingen we alvast eens kijken in de St Antoniusschool te Balgerhoeke. Er was toen een kennismakingsmoment dus dat kwam goed uit.
Onze kleine sloeber voelde zich al snel thuis in het klasje van Juf Annelien. De ganse oppervlakte werd grondig geinspecteerd en dus ook goedgekeurd want op het einde van het bezoek wou hij daar gewoon blijven. Dit deed hij door op de grond te gaan liggen en ons te zeggen ‘Laat mij liggen’. Zo, de toon is hiermee gezet.

Ebbe - kennismaking 1ste klasje

Ebbe - kennismaking 1ste klasje

Ebbe - kennismaking 1ste klasje

Bij deze wens ik aan alle schoolgaandertjes een fijne start toe en zeker aan zoon Rune die naar het eerste middelbaar mag en daar Latijn zal gaan volgen en aan dochter Elle die het 2de middelbaar in de richting verzorging-mode zal aanvangen.

10 jaar terug in de tijd:

1ste schooldag voor Rune

Reistijd

In Juli en Augustus, traditioneel een vrij kalme periode op onze Vlaamse wegen reed ik met de auto van en naar het werk in Brussel.
Zo vertrok ik tegen acht uur en kwam tegen negen aan. Rechtover het werk had ik steeds een niet betalende parkeerplaats.

Er zijn natuurlijk een aantal nadelen om met de auto naar het werk te komen.
– De kostprijs, de auto rijdt nog steeds niet gratis
– Het verkeer op de baan. Velen onder jullie blijven hardnekkig op dat tweede vak rijden.
– De kans op file. Gelukkig heb ik hier weinig tot geen last van gehad gedurende de laaste 14 dagen van Juli en de eerste 14 dagen van Augustus.
– Een krant lezen of een boek lezen gaat niet.
– Koffie! Hoe kan je die in de auto gaan drinken?

Maar de voordelen, die wonnen de strijd:
– Een uurtje naar/van Brussel tegenover 1u40 indien het traject met de trein gedaan wordt.
– De vrijheid van met de auto te zijn. Muziek die altijd speelt, vertrekken op het werk wanneer het uitkomt.
– Niet moeten controleren of de trein op tijd is.
– De geur en het storend lawaai van sommige treinreizigers.

Dat dit niet haalbaar is na de verlofperiode staat buiten kijf. Maar doordat we op het werk over redelijk flexibele uren beschikken dacht ik er over na om reeds om 05.30 naar Brussel te vertrekken.
En deze week, de laatste van Augustus startte ik daarmee.
Opstaan om 05.00 om vervolgens om 05.30 te vertrekken. Ik had evenwel gehoopt dit met de nieuwe auto te kunnen doen, maar die is tot nader order nog steeds niet geleverd, laat staan in productie genomen. Hier moet ik ook een blogpost over neertikken.
Maar goed, ik vertrek dus om 05.30 en tot nu toe ben ik telkens iets voor half zeven in Brussel. Parkeren is geen enkel probleem. Enkel moet ik eraan denken om mijn parkeerschijf te gaan verzetten.
Ik ben niet echt de man van acht uur werken en gedaan, maar het ziet er naar uit dat ik meestal tegen kwart voor drie zal kunnen stoppen. Dat maakt dat ik voor vieren terug thuis ben in tegenstelling tot 18.15 op de dagen waarop ik normaal met de trein ging. Want met de trein is het dus een 80-tal minuten per dag langer onder weg.

Diversiteit

Lees ik in de digitale krant dat er naast dat er heel veel rommel en waardevolle spullen gevonden werd er 112! verschillende nationaliteiten op Rock Werchter waren.

Toch blijf ik al jaren met de vraag zitten of het festival een representatieve weergave is van onze bevolking.

Want wat mij al al die jaren opvalt is dat je daar dus geen enkele allochtoon met een getinte huidskleur ziet. Enfin je weet wel over welke bevolkingsgroep ik het heb. Neen, dat is gelogen, ik zag er een paar. Aan het werk in een voedselkraam waar kebab verkocht werd.

Een hoofddoek dat zag ik daar ook nog niet. Neen, dat is gelogen, ik zag daar natuurlijk al personen met een hoofddoek maar niet omdat het moet van de man of van hun geloof. Of van gelijk wie.

We maakten deze editie dan eerder al lachend de bedenking dat er ons weinig kon gebeuren want dat een mogelijke terrorist wel direct herkend en dus onderschept zou worden.

 

 

Terugbetaling

Wat is mij dat nog een ouderwetse afhandeling, terugbetaling van dokterskosten.

  • Je gaat naar de dokter, tandarts,…
  • Je ontvangt na jouw bezoek een briefje met nomenclatuur nummers.
  • Je betaalt het gevraagde bedrag.
  • Je krijgt, een deel, van dat bedrag terug nadat:
  1. Dat briefje voorzien werd van een klevertje van de mutualiteit. (mogelijks moet je aan het klevertje likken)
  2. Je dat briefje in een enveloppe van die mutualiteit steekt (likken om de enveloppe te sluiten)
  3. Je, indien het rekeningnummer anders is dan het standaardrekeningnummer, het rekeningnummer invult op de enveloppe
  4. Je dagtekent op die enveloppe
  5. Je die enveloppe in een brievenbus gaat steken van een persoon die de mutualiteit in jouw buurt vertegenwoordigt.

Na een paar dagen zal het bedrag op de rekening staan.

C. Bauwens

06-07-1983