Tagarchief: Brussel

Op de baan

De laatste jaren doe ik niet heel veel kilometer meer met de auto. Het is ooit wel anders geweest. Zo heb ik met mijn huidige wagen, die nog heel even dienst doet, 240.000 km op de teller staan, waarvan er zo een 200.000 de eerste zes jaar gereden zijn.

Nu het verlofperiode is waag ik mij er aan om elke dag naar het werk in Brussel te rijden. De auto biedt immers nog altijd meer vrijheid dan de trein en tijdens deze verlofperiode is Brussel dus best te doen met de auto. Vertrekken om 07.50 en om 08.45 op kantoor.

Maar waar ik het vooral over wil hebben is het verkeer op de baan.
Begin de jaren 2000 werkte ik in Diegem. In die tijd vertrok ik iets voor zeven en diende dus de E40 en vervolgens een groot deel van de Ring rond Brussel te nemen. Best doenbaar. Toen. Nu is dit niet bijna meer doenbaar. Het is veel drukker geworden op de baan. Ik heb dan ook al een tijdlang alle projecten in die richting moeten weigeren. Want met het openbaar vervoer is dit ook een hele queeste.

Maar goed, terug naar het hedendaagse verkeer.

Ik heb de indruk dat de chauffeur nog egoïstischer geworden is op de baan. Ik rij hier en dat zal je geweten hebben.
Daar waar er vroeger ook wel al veel tweedevaksrijders en zelfs derdevaksrijders waren zijn er nu nog veel meer van dat soort. Of is het gewoon uit schrik dat ze op dat vak blijven? Of is het van niet weten wat te doen op een autostrade? Bang zijn om zoveel mogelijk het meest rechtse baanvak te berijden indien het beschikbaar is.

Ik betrap er mij wel meermaals op dat ik, eens ik zo een geval voorbij kon steken, nogal gesticuleer met drie vingers in de lucht. En daarmee dan signaal geef naar rechts.
Wat doe jij als je zo een kwakkels op de baan ziet? Of ben je zelf zo een gevaar op de baan?

Met den otto vs den trein naar Brussel

Het was lang geleden dat ik nog eens met de auto naar het werk in Brussel reed. Aangezien het verlofperiode is en mijn abonnement bij de NMBS verlengde diende te worden besloot ik om toch maar eens de auto te nemen in plaats van de trein.

[Met de trein]

Als ik met de trein ga ben ik meestal één uur 40 onder weg. Dat is dan de verplaatsing met de auto naar Aalter die naargelang het verkeer en de vele rode lichten op de Aalterbaan zo een 20 tot 25 minuten duurt. In Aalter heb ik dan nog een 5 tot 10 minuten de tijd om te parkeren, mogelijks al eens door de krant te gaan en naar de trein te stappen. De treinrit duurt op papier 58 minuten tot 1u01 minuten, afhankelijk van het tijdstip van vertrek (23 na het uur of 12 voor het uur). Maar je rekent beter op 1u05 tot 1u10.

Dit maakt in totaal tot 1u40 voor een enkel reisje met de trein naar Brussel.

Maandelijkse kostprijs met de trein: 192 euro.  Inbegrepen, de spanning of je de trein op tijd haalt – ook al vertrek je ruim op tijd bij je thuis –  en of de trein er wel op tijd zal zijn. Vooral in de winterperiode is het aangenaam wachten op het perron te Aalter.

[Met de auto]

Parkeren aan het noordstation te Brussel is 15 euro per dag. Nogal duur toch. Maar ik hoorde van enkele collega’s dat je rechtover onze kantoren kan parkeren mits het plaatsen van de parkeerschijf. Je dient dan wel om de 2 uur de straat over te steken , even deel te nemen aan het verkeer en dan hopen dat er terug plaats is om terug parkeren en de schijf te leggen – want zo moet het volgens het verkeersreglement. Tijdens verlofperiodes zou dat evenwel geen probleem mogen zijn.

Er zijn werken in Aalter, er zijn werken in Zwijnaarde. Best wel een risico dus. Maar ik hoorde niets op de radio van enige verkeershinder op mijn traject dus ik vertrok vandaag om 08u02 met de auto naar het werk.  Om 09u05 kon ik inchecken op het werk. Auto geparkeerd en al. In een blauwe zone waar nog wel enkele parkeerplaatsen zijn. Ik had zelfs de ganse tijd muziek in de auto.

Straks dien ik niet te kijken hoe laat het is opdat ik de trein niet zou missen. Minpuntje, ik kon de papieren gazet nog niet doornemen. Maar dat kan ik straks dan wel doen terwijl ik mijn stuutjes eet. En mijn soepke drink.

Ik moet de proef eens op de som nemen om ’s morgens om 06.00 uur tijdens niet verlofperiodes naar Brussel te rijden..

[Trein in Eeklo]

Een aandachtig lezer zal zich nu de vraag stellen waarom ik de trein niet in Eeklo neem, want daar is toch ook een station. Ondermeer deze blogpost is één van de redenen waarom ik daar de trein niet neem.

 

Schipper mag ik overvaren.

Het is nu toch al meer dan een jaar dat ik vrij regelmatig naar Brussel spoor. Ik vertrek van uit Aalter en dien dan in Brussel-Centraal af te stappen.
Vervolgens stap ik dan de metro op alwaar ik één halte verder terug af stap. Ik ben dan aangekomen aan de Anspachlaan.
Hiervoor betaal ik maandelijks 203 euro aan de NMBS. Inbegrepen is mijn abonnement voor de treinrit richting Zone Brussel + een abonnement voor de MIVB. Maar tot heden werd ik nog nooit gecontroleerd op de metro.
Tot vandaag. Er stond een menselijke ketting van controleurs aan de uitgang van de Metro. Op hun jas stond ‘Ticket Inspection’.
Onmogelijk om door die ketting te geraken zonder je vervoersbewijs te tonen.
Eindelijk ben ik dus beloond omdat ik al maanden mijn abonnement hiervoor betaal.

EDIT: Ik heb eens opgezocht wat de boete is indien men betrapt wordt voor zwartrijden, 84 euro!
Bekijk hier hoeveel je zou moeten betalen aan de MIVB voor een maandabonnement.

Gevaarlijk

Men neme 8 twitteraars die in Brussel werken of die al dan niet voor het werk in Brussel moesten zijn.
Jammer dat Erlend op het laatst nog afhaakte.

Men neme een restaurant op de Brouckere.

En zo heb je dan een fijne werkonderbreking. Is het trouwens de eerste keer dat er gereserveerd werd om te twunchen? Zijn er nu spelregels gebroken? Dan is dat Tom zijn schuld. Of het mijne? Want ik heb tenslotte gebeld. Eens aangekomen in het restaurant wisten ze echter niet van onze reservatie (je moet eens reserveren op de naam Twunch, die persoon aan de andere kant van de lijn bleek me niet goed te horen).

Voor mij viel het dan ook nog eens reuze mee omdat Wim mijn lunch betaalde.

Hij betaalde met visa en de rest van de twunchers konden hem gepast betalen. Mijn briefje van 50 was echter te veel om nog eens op terug te geven. Buiten bedankte ik hem voor de mooie geste.

Maar, Wim is een gevaarlijk blogger weet je wel. En ik zal dus maar beter zijn Direct Message op twitter opvolgen waarbij hij mij zijn rekeningnummer doorgaf.

Op naar de volgende. You tweet it, we twunch it.